<?xml version="1.0" encoding="UTF-8" ?><rss version="2.0"><channel><webMaster>webmaster@azg.am</webMaster><title>AZG Armenian Daily(Culture)</title><link>http://www.azg.am/rss/AM.xml</link><language>hy-am</language><item><category></category><title><![CDATA[Ի ՊԱՏԻՎ ԿԱՐՊԻՍ ՍՈՒՐԵՆՅԱՆԻ]]></title><link>http://www.azg.am/AM/2012020401</link><description><![CDATA[<p class=&#34;text_AM&#34;>1925-2011: Այս ժամանակն իր մեջ ամփոփում է Կարպիս Սուրենյանի երկրային կյանքի տարիները: Աթենքի ոսկեհորդ արեւի, հին հունական մշակույթի լույսը ծննդից իր մեջ կրող ու Հայաստան բերող գրողը մինչեւ կյանքի ավարտը, մինչեւ հոկտեմբերի աշնանային այն տաք օրվա շոյանքըՙ կյանքը, աշխարհն ապրեց իր հոգու գեղեցկությունների, իր ներաշխարհի շքեղ գույներիՙ մերթ հախուռն- ըմբոստ, մերթՙ խաղաղ-ներհուն համանվագով, միայն իրեն հատուկ իմաստուն կենսասիրությամբ, բնության ու մարդկային էության հակասականութ...]]></description></item><item><category></category><title><![CDATA[«ՍԻՐՏՍ ՀՄԱՅՎԱԾ ԶԱՐՄԱՆՔՈՎ ԺՊՏԱՑ ԱՅԴ ԱՐԵՎԱԾԱԳԻՆ»...]]></title><link>http://www.azg.am/AM/2012020402</link><description><![CDATA[<p class=&#34;text_AM&#34;>...Արեւը բավական իջել է արդեն, գնամ իմ սիրելի մասրենուն իրիկնային «լույս զվարթ» բարեւս ասելու: Ահա, իր բարեձեւ կազմվածքի պչրանքով, իր զմրուխտ կանաչի մեջ հարյուրավոր հակինթ-հակինթ կլոր փայլուն մասուրների կարմիրով ժպտում է նա, ոչ միայն արեւին, ահա ժպտաց ինձ էլ, ճանաչում է իր մտերիմին: Իր ետեւում լեռնադաշտերի այն հեռաստանն էՙ իրիկնացած ավելի խոր կապույտ երկնակամարի տակ: Փամբակի լերկ լեռնաշղթան ձախին, ցերեկվան արեւի տակ միշտ դեղնավուն, իրիկնային նուրբ մանուշակագույնի երանգ...]]></description></item><item><category>Կարոտ</category><title><![CDATA[ԱՆԱՎԱՐՏ ԽՈՍՔԵՐ]]></title><link>http://www.azg.am/AM/2012020403</link><description><![CDATA[<p class=&#34;text_AM&#34;>Անցած տարի հունվարին «Ազգ»-ի այս էջերի անդրանիկ թողարկման համար խմբագիրը դիմեց Կարպիս Սուրենյանինՙ հոդվածի խնդրանքով: Կարպիս Սուրենյանը մեր թերթի ամենասիրված հեղինակներից է, ամենաստեպ գրող հոդվածագիրը, ավելի շուտ էսսեիստը: Եվ այն քչերից, որի հետ իսկապես հոգեկից մտերմություն էր ստեղծվել: Դա թանկ բարեկամություն էր, կյանքի այն հազվադեպ շռայլ պատեհությունը, որ հնարավորություն է ընձեռում կողքիդ ունենալ այդպիսի շիտակ մարդու, ճշմարիտ մտավորականի , հարուստ գիտելիքներով ու հոգե...]]></description></item><item><category></category><title><![CDATA[«ՄԵՐ ՍԻՐՏԸ ԲԱՆԱԼՈՒ ՀԱՄԱՐ...»]]></title><link>http://www.azg.am/AM/2012020404</link><description><![CDATA[<p class=&#34;style5_AM&#34;>ՀԱԿՈԲ ՀԱԿՈԲՅԱՆ</p><p class=&#34;text_AM&#34;>Գրող Կարպիս Սուրենյանի (Սարկավագյան) հետ մեր կապը սկսում է Մելգոնյան կրթական գիշերօթիկ դպրոցից: Մելգոնյանը յուրահատուկ մթնոլորտով դպրոց մըն էր, կրնամ ըսել բառացիկ, մի քանի հարյուր տղաներ եւ աղջիկներ, տարբեր երկրներից, հիմնականում Սիրիա, Լիբանան, Հունաստան, Եգիպտոս, պատանիներ, գալիս էին մի քանի տարի մնալու, իրար հետ ապրելու եւ սովորելու, գրեթե փակ տարածության մը մեջ, որովհետեւ դպրոցն իր մեծ հողամասով կիլոմետրներով կտրված էր...]]></description></item><item><category>Դիմանկար</category><title><![CDATA[ԿԱ՛Ն, ԿԱ՛Ն ԱՆՓՈԽԱՐԻՆԵԼԻ ՄԱՐԴԻԿ]]></title><link>http://www.azg.am/AM/2012020405</link><description><![CDATA[<p class=&#34;style5_AM&#34;>ՊԵՐՃ ԶԵՅԹՈՒՆՑՅԱՆ</p><p class=&#34;text_AM&#34;>Կարպիս Սուրենյանի հետ ծանոթացել եւ ընկերացել եմ 1956 թ., երբ Մոսկվայում կայանալիք երիտասարդ գրողների խորհրդակցությանը մասնակցելու համար Հայաստանի գրողների միությանը, չգիտես ինչու, գուցե առանց գլխի ընկնելու, ընտրել էր չորս հայրենադարձ արձակագրիՙ Հայկ Վարդանյան, Կարպիս Հոգտանյան, Կարպիս Սուրենյան եւ ես: Ասացի, որ մենք ընկերներ դարձանք Կարպիսի հետ, թեեւ ես դեռ դպրոցական էի, տասներորդ դասարանի աշակերտ, իսկ ինքը տասներեք տարո...]]></description></item><item><category></category><title><![CDATA[ՃԻՇՏԸ ԿԱՐՊԻՍՆ Է]]></title><link>http://www.azg.am/AM/2012020406</link><description><![CDATA[<p class=&#34;style5_AM&#34;>ՀԱԿՈԲ ԱՎԵՏԻՔՅԱՆ</p><p class=&#34;text_AM&#34;>Հանդերձյալ կյանքի գոյությանը չէր հավատում, հակառակ որ Հայ առաքելական եկեղեցու գիտակը, պաշտողն ու պաշտպանողն էր: Վերջ, ասում էր, այս կյանքով վերջանում է ամեն բան: Վերամարմնավորման գաղափարը մերժելով մերժում էր, հակառակ որ հնդկական ու մանավանդ չինական փիլիսոփաներին ու փիլիսոփայությանը կատարելապես էր տիրապետում, ինչպես հին հույներին ու հռոմեացիներին: Պաշտում էր բնությունը եւ առիթը բաց չէր թողնում իր ստեղծագործություններում խո...]]></description></item><item><category>Էություն</category><title><![CDATA[ԿԱՐՊԻՍ ՍՈՒՐԷՆԵԱՆ-ՍԱՐԿԱՒԱԳԵԱՆ]]></title><link>http://www.azg.am/AM/2012020407</link><description><![CDATA[<p class=&#34;style3_AM&#34;>ՄԵԾ ԻՆՔՆԱՃԱՆԱՉԸՙ «ՃԻՇԴԸ ՄԱՐԴՆ Է»</p><p class=&#34;style5_AM&#34;>ՆԱՐԵԿ ԱՐՔ. ԱԼԵԷՄԷԶԵԱՆ</p><p class=&#34;text_AM&#34;>Ուրբաթ, 7 հոկտեմբեր 2011-ին, լիբանանահայ մամուլը կը գուժէր Կարպիս Սուրէնեանին մահը:</p><p class=&#34;text_AM&#34;>Ինծի համար այս շիջումը հայ մեծ մտաւորականին երկրաւոր կեանքէն անվերադարձ բաժանումէն անդինՙ մօտիկ բարեկամի եւ սրտակից զրուցակիցի կորուստ էր: Բարեբախտաբար կրցայ հեռախօսով կապուիլ մեր երկուքին մօտիկ ընկերոջՙ Եուրի Խաչատրեանին, որ ըսաւ թէ ճիշդ ա...]]></description></item><item><category>Պահը</category><title><![CDATA[ԱՐԵՎԱԳԱԼԻ ԵՐԳԵՐԻ ՕՐԸ]]></title><link>http://www.azg.am/AM/2012020408</link><description><![CDATA[<p class=&#34;style5_AM&#34;>ԵՐՎԱՆԴ ՏԵՐ-ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ</p><p class=&#34;text_AM&#34;>...Եվ ի վերջո, մի օր հասնում է պահը, երբ գրողը, սովորականի պես, ելնում է իր գրասեղանի առջեւից, թողնում է գրասեղանը, գրիչըՙ անավարտ ձեռագրի վրա, ակնոցըՙ ձեռագրի կողքին, բաճկոնըՙ աթոռի թիկնակին, կես մեքենագիր էջը` գրամեքենայի գլանին, եւ անաղմուկ դուրս է գալիս, բայց, իհարկե, միայն կարճ ժամանակով, իհարկե միայն մի քանի րոպեով... Բայց ինքն էլ չգիտի, որ դա վերջին հրաժեշտի, վերջին բաժանման պահն է, եւ նա այլեւս չի վերադառ...]]></description></item><item><category></category><title><![CDATA[ՑԱՆԿ ԿԱՐՊԻՍ ՍՈՒՐԵՆՅԱՆԻ ՀՐԱՏԱՐԱԿՎԱԾ ԳՐՔԵՐԻ]]></title><link>http://www.azg.am/AM/2012020409</link><description><![CDATA[<p class=&#34;style3_AM&#34;>Հեղինակային</p><p class=&#34;text_AM&#34;>- «Մաքուր ձեռքեր», «Հայպետհրատ», 1959 թ.</p><p class=&#34;text_AM&#34;>- «Բնիկ որտեղացի՞ եք», «Հայաստան», 1969 թ.</p><p class=&#34;text_AM&#34;>- «Արեւորդիներ», «Սովետական գրող», 1979 թ.</p><p class=&#34;text_AM&#34;>- «Ոգու ամրոցներ», «Սովետական գրող», 1982 թ.</p><p class=&#34;text_AM&#34;>- «Ոգու ամրոցներ», Հալեպ, «Գրատուն», 1994 թ.</p><p class=&#34;text_AM&#34;>- «Երանության կղզին», «Սովետական գրող», 1986 թ.</p><p class=&#...]]></description></item><item><category>Գրողը</category><title><![CDATA[ՄԵԿՆՈՒՄ]]></title><link>http://www.azg.am/AM/2012020410</link><description><![CDATA[<p class=&#34;style5_AM&#34;>ԹՈՐՈՍ ԹՈՐԱՆԵԱՆ</p><p class=&#34;text_AM&#34;>Կարպիս Սարգկաւագեան կը կոչուէր ան Կիպրոսի Մելգոնեան կրթ. հաստատութեան մէջ իր ուսանողական տարիներուն:</p><p class=&#34;text_AM&#34;>Մեկնեցաւ Հայաստան, ուր զինք մկրտեցին Սուրէնեան մականունով:</p><p class=&#34;text_AM&#34;>Մելգոնեան հաստատութիւն հասած օրս իսկ, 1944-ին ծանօթացայ Սուրէնեանին: Այդպէս պատուիրած էր ինծի Մարտիրոս Գուշագճեանը, որ նոր ժամանած էր Հալէպ, գալով Կիպրոսէն:</p><p class=&#34;text_AM&#34;>Առաջին հանդիպումս վ...]]></description></item><item><category></category><title><![CDATA[ԱՆԿՐԿՆԵԼԻ ՄԱՐԴԸ]]></title><link>http://www.azg.am/AM/2012020411</link><description><![CDATA[<p class=&#34;style5_AM&#34;>ՅԱԿՈԲ ՄԻՔԱՅԷԼԵԱՆ</p><p class=&#34;text_AM&#34;>Կարպիս Սուրէնեանի մահուան բօթը աղջիկս Երեւանէն հեռաձայնով շատ զգոյշ հաղորդեց. մէկ անգամէն չյայտնեց, նախապատրաստեց զիս` «Պապ, գէշ լուր մը պիտի տամ, շատ պիտի նեղուիս» ըսելով, գիտնալով, որ այդ անսպասելի գոյժը իսկապէս կրնար զիս ցնցել:</p><p class=&#34;text_AM&#34;>Ինծի ծանօթ ի՜նչ մարդիկ անցան մտքէս այդ երկվայրկեաններուն, բայց, զարմանալիօրէն Սուրէնեանը մտքէս չանցաւ, չեմ գիտեր ինչու, երեւի բնաւ չէի սպասեր որ մահանար...:</p...]]></description></item><item><category>Մտավորականը</category><title><![CDATA[ԵՐԿՈՒ ԽՈՍՔ ՄԵԾ ԲԱՐԵԿԱՄԻՍ` ԿԱՐՊԻՍ ՍՈՒՐԵՆՅԱՆԻ ՄԱՍԻՆ]]></title><link>http://www.azg.am/AM/2012020412</link><description><![CDATA[<p class=&#34;style5_AM&#34;>ՍԵՐԳԵՅ ԽԱՉԻԿՕՂԼՅԱՆ</p><p class=&#34;text_AM&#34;>Կարպիս Սուրենյանի հետ ծանոթացել եմ 90-ականներին:</p><p class=&#34;text_AM&#34;>Անկեղծորեն, վատ գիտեի նրա երկերը: Ընկերս` Երվանդ Տեր-Խաչատրյանը, Յուրան, ինձ, նորաթուխ հրատարակչիս, հաճախ պատմում էր Կարպիսի մասին, խոսում նրա անձի եւ գործի, գրողական, թարգմանչական հազվագյուտ ձիրքի մասին խոր հարգանքով ու ակնածանքով: Առիթ էի փնտրում հանդիպելու:</p><p class=&#34;text_AM&#34;>Հետո Շահեն Խաչատրանը Ազգային պատկերասրահում բացե...]]></description></item><item><category></category><title><![CDATA[ՆՐԱ ՄՇՏԱՏԵՎ ՆԵՐԿԱՅՈՒԹՅԱՄԲ]]></title><link>http://www.azg.am/AM/2012020413</link><description><![CDATA[<p class=&#34;style5_AM&#34;>ՇԱՀԵՆ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ</p><p class=&#34;text_AM&#34;>Կարպիս Սուրենյանի հետ մտերմացել եմ 1960-ականներին: 1969թ. լույս տեսավ իր «Բնիկ որտեղացի՞ եք» գիրքը: Այնտեղ ես կարդացի մոտ ընկերոջսՙ ջութակահար Ժան Տեր-Մերկերյանի մասին գրված իր համառոտ ու հրաշալի խոսքը: «Սովետական արվեստ» ամսագրում աշխատելու տարիներին ծանոթացա Կարպիսի հետ, շատ արագ մտերիմներ դարձանք: Հաճախ միասին դուրս էինք գալիս Երեւանից, շրջում Հայաստանի տարբեր բնակավայրերով, հնավայրերով, ճարտարապետական հուշարձաններ այց...]]></description></item><item><category>Իր հիշատակին</category><title><![CDATA[ԳՈՒՍՏԱՎ ՖԼՈԲԵՐԻ ՆԱՄԱԿԱՆԻԻՑ]]></title><link>http://www.azg.am/AM/2012020414</link><description><![CDATA[<p class=&#34;text_AM&#34;> [201200210.jpg]</p><p class=&#34;style4_AM&#34;>2011-ի աշնանն ԱՄՆ-ում անցկացրածս ամիսներին տնային ընթերցանությանս գիրքը եղավ Գուստավ Ֆլոբերի նամականու ծավալուն հատորը: Կարդում էի եւ... մտովի զրուցում Կարպիս Սուրենյանի հետ: Մեր բանավոր զրույցներում եւ նրա գրավոր խոսքում բազմիցս լսել ու կարդացել էի այդ նամակների, դրանց գրական մեծ արժեքի մասին: Նմանապես ավագ բարեկամիս հետ իմ ծանոթության պատմությունը ոչ անմիջականորեն առնչվում է այդ նամականիին, քանի որ, «Գարուն» ամսագրում ...]]></description></item></channel></rss>
