RSS | FACEBOOK | ISSUU | NLA
ԳԼԽԱՎՈՐ | ՄՇԱԿՈՒՅԹ | ԸՆՏՐԱՆԻ | ՄԵՐ ՄԱՍԻՆ | ՈՐՈՆՈՒՄ | ԱՐԽԻՎ | ԹԵՄԱ | ՀԵՂԻՆԱԿՆԵՐ
ՄԵՐ ԸՆԹԵՐՑՈՂՆԵՐԻՆ

«ԱԶԳ»ի խմբագրությունը ողջունում է իր բոլոր ընթերցողներին՝ Հայաստանում, թե Սփյուռքում։ Եվ երկու շաբաթ տեւած պարապուրդից հետո հայտնում, որ մեր թերթը անցնում է բացառապես համացանցային տիրույթ՝ առցանց (on-line) ռեժիմի, ներկա դժվարին օրերին կրկին լինելու իր ընթերցողների հետ՝ տեղական, տարածաշրջանային ու համաշխարհային լրատվությամբ, քաղաքական, սոցիալական ու մշակութային նորություններով, կարծիքների ու տեսակետների մատուցմամբ։ Մեր թղթակիցները ոչ միայն Հայաստանից, այլեւ Մոսկվայից, Գերմանիայից, Չեխիայից, Բելգիայից, Լիբանանից, Միացյալ Նահանգներից, Կանադայից եւ այլ վայրերից տեղյակ կպահեն ձեզ կորոնավիրուսի համավարակի հետեւանքների, դրա դեմ պայքարի միջոցների ու կերպերի մասին։ Հետեւեք www.azg.am կայք-էջին, մեր լուրերին, մեր տարաբնույթ նյութերին, գրեք մեզ։
#043, 2013-03-22 > #044, 2013-03-23 > #045, 2013-03-26 > #046, 2013-03-27 > #047, 2013-03-28

«ԱԶԳ» ՕՐԱԹԵՐԹ #45, 26-03-2013



ՆԵՐՀԱՅԿԱԿԱՆ ԻՆՏԵԳՐՄԱՆ ԽՆԴԻՐՆԵՐ

Տեղադրվել է` 2013-03-26 00:03:23 (GMT +04:00)


Ընթերցված է` 2490, Տպվել է` 118, Ուղարկվել է էլ.փոստով` 109

ՌԱԳԸՓ ԶԱՐԱՔՈԼՈՒ. «ԼՌՈՒԹՅԱՆ ՊԱՏԸ» ՊԵՏՔ Է ՔԱՆԴՎԻ

ՀԱՍՄԻԿ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆ

Մարդու իրավունքների եւ արդարության պաշտպան, բազմաթիվ գրքերի եւ աշխատությունների հեղինակ Ռագըփ Զարաքոլուն Երեւանում էր` մասնակցելու Հայոց ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտի կազմակերպած «Հայոց ցեղասպանություն. մարտահրավերներ հարյուրամյակից առաջ» խորագրով գիտաժողովին: «Ազգ»-ի հետ հանդիպումն էլ գիտաժողովի շրջանակներում էր: Խոսելով այսօր Թուրքիայում Հայոց ցեղասպանության ճանաչման ու ընդունման եւ թուրքական իշխանության վերաբերմունքի մասինՙ թուրք ցեղասպանագետը փաստեց, որ երկրում որեւէ փոփոխություն չկա, եւ ցեղասպանության հարցը շարունակում է մնալ խնդրահարույց:

«Շատ քիչ համարձակ հրատարակիչների ջանքերով Թուրքիայում այսօր հրատարակվում են գրքեր Հայոց ցեղասպանության մասին, սակայն դա բավարար չէ: Թուրքիայում շարունակվում է իրավաբանական պատերազմը: Սակայն այս պայքարի մեջ պետք չէ ընկճվել, քանի որ մենք հիմքեր ունենք միջազգային եւ ազգային իրավաբանական տեսակետից: Թուրքիան 1940-ին ՄԱԿ-ի ընդունած ցեղասպանության մասին կոնվենցիայի առաջին ընդունողներից է: Միգուցե կոնվենցիան ընդունելու ժամանակ Թուրքիայում ոչ ոք չէ՞ր հիշում Հայոց ցեղասպանության մասին, եւ, համաձայն ազգային մի շարք օրենքների, Թուրքիայում ցեղասպանությունը համարվում է հանցագործություն, մինչդեռ Հայոց ցեղասպանությունը Թուրքիայի ազգային ապահովության քաղաքականության կարեւոր մասնիկն է եւ ժխտողականության քաղաքականության աշխատանքները կոորդինացնում է ստեղծված բարձրաստիճան կոմիտեն: Այդ կոմիտեն ստեղծվել է 2001-ին, այսօր պասիվ վիճակում է, բայց գոյություն ունի: Թուրքիայում մի ամբողջ ինստիտուտ կա, որ մերժում է ցեղասպանությունը: Հայոց ցեղասպանության ընդունումը Թուրքիայում համարվում է դավաճանություն ազգի եւ պետության նկատմամբ: Պատկերացրեքՙ որեւէ համալսարանի պրոֆեսոր կամ դասախոս հանդգնի այս պայմաններում աշխատել կամ կարծիք հայտնել: Դա գրեթե անհնար է, միայն համարձակներն են հանդգնում արտահայտվել: Սա խանգարում է խոսքի ազատությանը: Ես կարծում եմ, որ պայքարի առաջին արդյունքն այս կոմիտեի վերացումն է», ասում է Զարաքոլուն` նշելով, որ Ստամբուլի համալսարաններից մեկը մեկ տարվա ընթացքում Հայոց ցեղասպանության վերաբերյալ 22 աշխատանք է հրատարակել, եւ դրանցից միայն երկուսը ժխտողական չէին: «Սա ընդամենը մեկ համալսարանի վիճակագրությունն է, իսկ Թուրքիայում նման հեղինակավոր համալսարանները շատ են»:

Զարաքոլուն շեշտում է, որ թուրքական համալսարանները չեն մասնագիտանում Հայոց ցեղասպանության հարցով: «Այդ երկարամյա ժխտման հետեւանքով այսօր թուրքական համալսարաններում ունենք մի իրավիճակ, երբ Հայոց ցեղասպանության մերժումը վերածվեց ընդհանրապես «ցեղասպանություն» գաղափարը կամ հանցանքը մերժելուն: Թուրքական համալսարաններում ցեղապանությունների ուսումնասիրման որեւէ կառույց չկա: Թուրքական համալսարաններում հայկական լեզվի եւ մշակույթի հետ կապված լուրջ աշխատանքներ չեն տարվում: 1980-ի հեղաշրջումից հետո Հայոց ցեղասպանության ուրացումը վերածվեց հայության ուրացման, եւ պատմության ցավալի էջերը ջնջվեցին: Այս ֆոնին, մենք, որպես թուրք մտավորականներ, Հայոց ցեղասպանության հարյուրամյակի շեմին լուրջ պարտավորություններ ունենք քանդելու այդ «լռության պատը»»:

Զարաքոլուն շեշտում է, որ հակառակ թուրքական կողմի ժխտողական քաղաքականությանը, հատկապես տարիքով թուրքերը տեղյակ են Հայոց ցեղասպանության մասին` լսել են, կարդացել, իսկ երիտասարդությունն այս հարցից շատ է ազդվում, նեղվում: «Կարծում եմ` քաղաքացիական եւ հասարակական կազմակերպությունների ուսին շատ մեծ բեռ է ընկած, նրանք լուրջ գործ ունեն կատարելու այս ուղղությամբ: Ես նաեւ կարող եմ փաստել, որ մտավորական խավի մեջ արթնացում կա, գաղափարների ու մտքի հասունացում, եւ դա շատ կարեւոր է, քանի որ մտավորական խավը պետք է հասարակության մեջ դիրքորոշումներ մտցնի ու կարծիքներ փոխի»:

 
 

«ԱԶԳ» ՕՐԱԹԵՐԹ #45, 26-03-2013

AZG Daily #12, 02-04-2020

Հայկական էկեկտրոնային գրքերի և աուդիոգրքերի ամենամեծ թվային գրադարան

ԱԶԳ-Ը ԱՌԱՋԱՐԿՈՒՄ Է ԳՐԱՀՐԱՏԱՐԱԿՉԱԿԱՆ ԾԱՌԱՅՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

ԱԶԴԱԳԻՐ