RSS | FACEBOOK | PDF
ԳԼԽԱՎՈՐ | ՄՇԱԿՈՒՅԹ | ԸՆՏՐԱՆԻ | ՄԵՐ ՄԱՍԻՆ | ՈՐՈՆՈՒՄ | ԱՐԽԻՎ | ԹԵՄԱ | ՀԵՂԻՆԱԿՆԵՐ
ԲԱԺԱՆՈՐԴԱԳՐՎԵՔ «ԱԶԳ»ԻՆ
#022, 2015-06-12 > #023, 2015-06-19 > #024, 2015-06-26 > #025, 2015-07-03 > #026, 2015-07-10

«ԱԶԳ» ՕՐԱԹԵՐԹ #24, 26-06-2015



Տեղադրվել է` 2015-06-25 23:27:50 (GMT +04:00)


Ընթերցված է` 1276, Տպվել է` 12, Ուղարկվել է էլ.փոստով` 7

ՅԱՐԴԸ Կ՛ԵՐԹԱՅ, ՑՈՐԷՆԸ ԿԸ ՄՆԱՅ

ՅԱԿՈԲ ՄԻՔԱՅԷԼԵԱՆ

Սուրիահայերուն Հայաստան հաստատուիլը, որքան որ ազգասիրական մեր խառնուածքին ու երազներուն իրականացման ճամբան սկսաւ հարթել, սակայն միեւնոյն ժամանակ նոր ու անկանխատեսելի ընկերային-կենցաղային-հոգեբանական ակօսներ սկսաւ բանալ, որոնք կրնան խորանալով խրամատներու վերածուիլ, կամ ալ ժամանակի ու սեփական փափաքի հետ կրնան թերեւս հարթուիլ:

Թէեւ «Մէկ ազգ, մէկ հայրենիք, մէկ մշակոյթ» եւայլն լոզունգի վերածած կը բարձրաձայնենք, բայց իրականութեան հետ երբ կը բախինք, կը տեսնենք յստակ տարբերութիւնները ըմբռնումներու, կենսաձեւի, աւանդոյթներու ու սովորոյթներու:

Եւ ասիկա շատ բնական է: Այո, նոյն արմատէն կուգանք, սակայն դարերու ընթացքին այնքան ճիւղաւորուած ու հեռացած ենք իրարմէ, այնքան տարբեր հողերու վրայ, տարբեր ջուրերերով ոռոգուած ու պատուաստումներ ստացած, որ ակամայ կիսաթափանց մշուշ մը գոյացած է մեր միջեւ,- լաւատեսներու պարագային,- եւ այդ մշուշը ամպի վերածուած է ոչ-լաւատեսներու պարագային:

Ու հիմա երկու տարատեսակ պտուղներ նոյն ծառին վրայ պիտի աճին, կամ, աւելի ճիշտ, այստեղի ծառին վրայ պատուաստումի փորձեր պիտի ըլլան: Ծառն ու շրջապատը առողջ են, կը մնայ որ պատուաստը բռնէ: Ծառը չես կրնար փոխել, ան իր հողին մէջ խոր թաղուած է ու կենսառողջ է, ասիկա լաւ հասկցուելու է, կարեւորըՙ պատուաստուած ճիւղը ապրի ու պտղաւորուի:

Անոնք, որ նախապատրաստուած չէին տարբերը, անծանօթը, անհասկնալին տեսնելու, յարմարելու դժուարութիւն կ՛ունենան ու երբեմն ալ բողոքելու կ՛ելլեն, կը գանգատին շատ բաներէ ու երկիրը յանցաւոր կը նկատեն:

Անոնք, որ փրկութեան կղզի մը գտած ըլլալու գոհունակութիւնը կ՛ապրին, կը յարմարին նոր պայմաններուն ու անգործութեան հարցը լուծելու կ՛աշխատին, առանց բարձրաձայն դժգոհելու ու վարկաբեկելու երկիրը:

Երրորդ տեսակ մըն ալ կայ, որ իրեն համար ոչինչ նորութիւն է, կամ տարօրինակ, քանի որ Հայաստան չապրածՙ Հայաստանով ապրած է ու հիմա երազանքներուն իրականացումի գինարբուքը կ՛ապրի ու եթէ երկրին թերութիւնները կը մատնանշէ, ապա այդ կ՛ընէ, քանի որ կ՛ուզէ հայրենիքը տեսնել անթերի, կատարեալ: Ան ինքզինք տեղացի կը նկատէ, ոչ որովհետեւ քաղաքացիութիւն ունի, այլ իր անկողոպտելի իրաւունքը կը նկատէ հայաստանցի ըլլալը, նոյնիսկ եթէ տեղացիին համար երբեմն խորթ է ատիկա:

Կայ նաեւ չորրորդ տեսակ մը, ինչպէս կ՛ըսենՙ «Պապէն աւելի պապական» եղողներ, որոնք արդէն վաղուց իրենք զիրենք տեղացի դարձուցած ու լաւ տեղաւորուած, հայրենասիրութեան դասեր կը փորձեն տալՙ բողոքել կամ գանգատիլ համարձակողներուն:

Ժամանակը կը հարթէ ամէն ինչ. տրամադրութիւնները կը մաղուին, յարդը կ՛երթայ, ցորենը կը մնայ:

 
 

«ԱԶԳ» ՕՐԱԹԵՐԹ #24, 26-06-2015

AZG Daily #39, 18-10-2019

Հայկական էկեկտրոնային գրքերի և աուդիոգրքերի ամենամեծ թվային գրադարան

ԱԶԳ-Ը ԱՌԱՋԱՐԿՈՒՄ Է ԳՐԱՀՐԱՏԱՐԱԿՉԱԿԱՆ ԾԱՌԱՅՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

ԱԶԴԱԳԻՐ