RSS | FACEBOOK | NLA
ԼՐԱՀՈՍ | ԳԼԽԱՎՈՐ | ՄՇԱԿՈՒՅԹ | ԸՆՏՐԱՆԻ | ՈՐՈՆՈՒՄ | ԱՐԽԻՎ | ԹԵՄԱ | ՀԵՂԻՆԱԿՆԵՐ


«ԱԶԳ» ՇԱԲԱԹԱԹԵՐԹԻ ԸՆԹԵՐՑՈՂՆԵՐԻՆ. Սիրելի «ԱԶԳ»ականներ, այս օրերի համար ոչ անսպասելի հանգամանքների պատճառով, «ԱԶԳ» շաբաթաթերթի հունիսի 5-ի համարի նյութերը հրապարակվում են վաղը՝ 6 հունիսի առավոտից սովորական՝ azg.am ԼՐԱՀՈՍ հպման տակ, եւ, միաժամանակ, azgonline.am մեր կայքէջերում։ Գումարած թերթում լույս տեսած նյութերի հրապարակվում են նաեւ այլ հոդվածներ ու մեկ հարցազրույց, որոնք տեղի սղության պատճառով դուրս են մնացել թերթի էջերից։ Ապավինում ենք ընթերցողների ներողամտությանը՝ կամքից անկախ պատճառներով պատահած ուշացման համար։ Խմբագրություն

ԼՐԱՀՈՍ    |    «ԱԶԳ»-Ի ՎԵՐՋԻՆ ՀԱՄԱՐԸ
#042, 2015-11-13 > #043, 2015-11-20 > #044, 2015-11-27 > #045, 2015-12-04 > #046, 2015-12-11

«ԱԶԳ» ՕՐԱԹԵՐԹ #44, 27-11-2015



ԸՆԹԱՑԻԿ

Տեղադրվել է` 2015-11-29 21:31:11 (GMT +04:00)


Ընթերցված է` 1550, Տպվել է` 12, Ուղարկվել է էլ.փոստով` 5

ՌՈՒՍԱԿԱՆ ԻՆՔՆԱԹԻՌԻ ԿՈՐԾԱՆՈՒՄԻՑ ԴԱՍԵՐ ՈՒՆԵՆՔ ՔԱՂԵԼՈՒ ՆԱԵՎ ՀԱՅԵՐՍ

ԱՐԱ ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ

Ժամանակն է հերթական անգամ գնահատելու թուրքական վտանգի իրական լինելը

Սիրիայի տարածքում թուրքական զինուժի կողմից խփված ռուսական ռազմական ինքնաթիռը, ինչպես ասում են, այն խմորն է, որ դեռ շատ ջուր է տանելու: Ռուսական կողմի պատասխանները սկսվել են եւ շարունակվելու են: Այս միջադեպը, անշուշտ, դաս կհանդիսանա Ռուսաստանի համար` Թուրքիայի հետ նրա հետագա հարաբերություններում: Չնայած հիմնական դասը Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը կարծես թե արդեն հասկացել է` թուրքական հարված թիկունքից: Երեւույթ, որ բնորոշ է Թուրքիային եւ թուրքական ինքնությանն ընդհանրապես: Սակայն այս միջադեպից քաղելու դասեր ունենք նաեւ մենք` հայերս: Ճիշտ ժամանակն է հերթական անգամ գնահատելու մեր անկախությանը եւ անվտանգությանը սպառնացող մշտական վտանգի իրական լինելը: Թուրքական սպառնալիքը եղել եւ մնում է հայության եւ մասնավորապես մեր պետության վրա կախված դամոկլյան սուր: Դրան հակազդելու համար պետք է ամուր պետություն ունենանք եւ սերտ հարաբերություններ մեր ռազմավարական դաշնակից երկրի` Ռուսաստանի հետ:

Բավական է մի պահ պատկերացնել. եթե Թուրքիան համարձակվում է ռուսական ինքնաթիռ կործանել, ապա ի՞նչ կարող է նա անել Հայաստանի սահմանին կամ Հայաստանում, եթե չլիներ ռուսական ռազմական ներկայությունը մեզ մոտ: Այդ ժամանակ, մեր բանակը եւ մենք բոլորս ստիպված կլինենք դիմակայել ոչ միայն ադրբեջանական կողմի սադրանքներին, այլեւ` թուրքական: Ընդ որում որքան շատ լինեն սադրանքները թուրքական կողմից, այնքան դրանք կավելանան ադրբեջանական կողմից: Չենք խոսում այն մասին, թե թուրքական զորքերի սահմանափակ կամ լայնածավալ ներխուժումը Հայաստանի տարածք կամ օդային ռմբակոծությունները ոչ միայն չեն բացառվում, այլեւ շատ հավանական կլինեն: Այդպես Թուրքիան գործել է Իրաքում եւ Սիրիայում` իբր թե քրդերին հետապնդելու պատրվակով: Ի՞նչն է խանգարելու, որ նույնը անի նաեւ Հայաստանում: Թուրքական օդուժը հարյուրավոր անգամներ խախտել է հենց ՆԱՏՕ-ի անդամ հանդիսացող Հունաստանի օդային տարածքը: Ի վերջո, 90-ականներին նման իրավիճակ առաջացել է եւ դրա մասին վկայում են այդ ժամանակ մեր երկրի ղեկավարները, ռազմական ոլորտի պատասխանատուները, Հայաստանում օտարերկրյա դեսպանները` Թուրքիան նպատակ է ունեցել ռազմական ներխուժում իրականացնել Հայաստան: Միայն Ռուսաստանի հստակ դիրքորոշումը, որ այդ դեպքում ռուսական զորքերը «պատրաստ են ռազմական խոսակցության», զսպել է թուրքական ախորժակը:(*) Եվ վերջապես, հայ-թուրքական օդային սահմանը թուրքական ուղղաթիռի կողմից խախտելու վերջին դեպքը, իբր եղանակային պայմանների պատճառով, կասկած չի թողնում այդ երկրի մտադրությունների եւ հնարավոր գործողությունների մասին:

Ի դեպ, հասարակական կազմակերպություն ղեկավարող մի քաղաքագետ թուրքական ուղղաթիռի հետ կապված միջադեպին անդրադառնալով, հավանաբար ձգտելով արդարացնել իրեն ֆինանսավորողներին, Հայաստան-ՆԱՏՕ մի քննարկման ժամանակ այն կարծիքը հայտնեց, որ եթե Թուրքիան ՆԱՏՕ-ի անդամ չլիներ, ավելի լկտի կգործեր: Ռուսական ինքնաթիռի միջադեպը հակառակն ապացուցեց` զգալով ռուսական կողմի հնարավոր հակազդեցությունը, Թուրքիան անմիջապես դիմեց ՆԱՏՕ-ին: Այսինքն, հենց ՆԱՏՕ-ի անդամ լինելն է նրան ավելի լկտի գործելու հնարավորություն տալիս, քան թե հակառակը: Դրա եւս մեկ ապացույց` ՆԱՏՕ-ն ոչ մի արձագանք թուրքական ուղղաթիռի կողմից հայկական սահմանը հատելու վերաբերյալ չտվեց: Տվյալ քննարկման ժամանակ նույնպես, Հայաստանի ներկայացուցիչների հարցումներին ի պատասխան ՆԱՏՕ-ի ներկայացուցիչը այդպես էլ ոչ մի կերպ չգնահատեց այդ միջադեպը, եթե ոչ պաշտպանելով, ապա փաստացիորեն խրախուսելով թուրքական կողմի նման գործողությունները:

Վերադառնալով մեր անվտանգությանն ու Ռուսաստանի հետ ռազմավարական համագործակցությանը, հարկ է նշել, որ այս միջադեպը կարեւորեց նաեւ Հայաստանի դերը Ռուսաստանի համար: Հետեւաբար, բարեկամական հարաբերությունները այդ երկրի հետ փոխշահավետ են թե՛ մեր, թե՛ Ռուսաստանի համար` հակառակ ֆեյսբուքում Ռուսաստանին չակերտների մեջ բարեկամ համարող հայաստանցի դատարկագլուխների կամ հակառուսական հիստերիա բարձրացնող Արեւմուտքի գրանտներից սնվող տեղական շնիկների, ինչպես նաեւ Ռուսաստանում նրանց գործընկերների` ադրբեջանամետ զանազան «փորձագետների» կամ սոցցանցերի «գեներալների»` Հայաստանի եւ հայերի դեմ արվող տխմար հայտարարությունների : Երկու երկրներում էլ այդ ոչնչությունները նույն սեւ գործն են անում` կաշվից դուրս գալով Հայաստանի եւ Ռուսաստանի հարաբերություններում սեպ խրելու համար: Հարաբերություններ, որոնք եթե Ռուսաստանի համար ապահովում են ներկայությունն այս տարածաշրջանում, ապա մեզ համար` երաշխավորում են մեր եւ մեր պետության գոյությունն ընդհանրապես` զսպելով Թուրքիային եւ ապահովելով Ադրբեջանի հետ ռազմական հավասարակշռության պահպանումը, չխոսելով հարցի տնտեսական կողմի մասին:

*) Ակնարկը վերաբերում է 1992 թ.ին Թուրքիայի նախկին նախագահներից Թուրգութ Օզալիՙ «Հայաստանի վրա մի քանի ռումբ գցելու» մասին արած հայտարարությանը, որին ի պատասխան չուշացավ Ռուսաստանի զինված ուժերի հրամանատար մարշալ Եվգենի Շապոշնիկովի պատասխանըՙ Թուրքիային միջուկային ռումբերով հակադարձելու վերաբերյալ։- Ծ.Խ.։

 
 

«ԱԶԳ» ՕՐԱԹԵՐԹ #44, 27-11-2015

Հայկական էկեկտրոնային գրքերի և աուդիոգրքերի ամենամեծ թվային գրադարան

ԱԶԳ-Ը ԱՌԱՋԱՐԿՈՒՄ Է ԳՐԱՀՐԱՏԱՐԱԿՉԱԿԱՆ ԾԱՌԱՅՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

ԱԶԴԱԳԻՐ