RSS | FACEBOOK | ISSUU | NLA
ԳԼԽԱՎՈՐ | ՄՇԱԿՈՒՅԹ | ԸՆՏՐԱՆԻ | ՄԵՐ ՄԱՍԻՆ | ՈՐՈՆՈՒՄ | ԱՐԽԻՎ | ԹԵՄԱ | ՀԵՂԻՆԱԿՆԵՐ
ԲԱԺԱՆՈՐԴԱԳՐՎԵՔ «ԱԶԳ»ԻՆ
#045, 2016-12-02 > #046, 2016-12-09 > #047, 2016-12-16 > #048, 2016-12-23

«ԱԶԳ» ՕՐԱԹԵՐԹ #47, 16-12-2016



ՀԱԿԱՄԱՐՏՈՒԹՅՈՒՆ

Տեղադրվել է` 2016-12-15 23:07:13 (GMT +04:00)


Ընթերցված է` 4871, Տպվել է` 363, Ուղարկվել է էլ.փոստով` 0

ՌՈՒՍԱԿԱՆ ԴԵՍԱՆՏՙ ԲԱՔՎԻ՞Ց

ՎԱՀՐԱՄ ԱԹԱՆԵՍՅԱՆ, Ստեփանակերտ

Ադրբեջանական մամուլում վերստին աշխուժացել է ԼՂ կարգավորման «Պուտինի պլանի» թեման: Ընդ որումՙ ռուսական փորձագետների եւ վերլուծաբանների օգնությամբ: Պաշտոնական Մոսկվայի թիվ մեկ քարոզիչ Դմիտրի Կիսելյովն արդեն հասցրել է ողջունել հայ-ադրբեջանական «երկխոսության հարթակի ստեղծումը», որին անդամակցել են Վահան Մարտիրոսյանը, Վահե Ավետյանը եւ Սյուզան Ջաղինյանը:

Ուշագրավն այն է, որ հիշյալ անձինք հրապարակային հանդես են գալիս Ռուսաստանի քննադատությամբՙ համարելով, որ ԵԱՏՄ-ին Հայաստանի անդամակցությունը «սահմանափակում է նրա ինքնիշխանությունը», որ իշխանությունները «Մոսկվային են հանձնում անկախությունը եւ ինքնուրույն որոշումներ ընդունելու իրավունքը»:

Տրամաբանորեն պարոն Կիսելյովը պետք է որ չպաշտպաներ Ադրբեջանի հետ «երկխոսություն սկսելու» նախաձեռնության հեղինակներին, քանի որ նրանք ունեն հակառուսական տրամադրություններ: Բայց փաստացի տեսնում ենք հակառակը, ինչը բավական խորքային վերլուծությունների թեմա կարող է դառնալ:

Մանավանդ որ Մարտիրոսյան-Ավետյան-Ջաղինյան եռյակը Բաքվում միացել է մի «հռչակագրի», որը ԼՂ կարգավորման ադրբեջանական տեսլականն է, իսկ ռուս քաղաքագետները գրեթե նույնն են ասում:

Այսպես, ԶԼՄ-ների աջակցության «Պրեսսա» հիմնադրամի փորձագետ Իգոր Դմիտրեւը համարում է, որ Ռուսաստանի արտաքին քաղաքականության հայեցակարգում ԼՂ հարցի ներառումը թույլ է տալիս հուսալ, որ դա նշանակում է այդ ուղղությամբ գործուն աշխատանքի անոնսավորում:

Նա ավելացնում է, որ Սանկտ-Պետերբուրգի եռակողմ հանդիպմանը ՌԴ նախագահ Պուտինը պնդել է, որպեսզի «կարգավորման փաթեթն ընդունվի կարճ ժամկետումՙ մինչեւ տարեվերջ»: Դմիտրեւը մանրամասնում է. «Այդ պլանը նախատեսում է սկզբից Ադրբեջանին վերադարձնել Հայաստանի կողմից օկուպացված յոթ շրջաններից հինգը: Հետո Ռուսաստանը հակամարտության գոտի կմտցներ իր խաղաղապահներինՙ ՀԱՊԿ հովանու ներքո եւ կապահովեր փախստականների անվտանգ վերադարձը: Եւ միայն վերջին փուլում կքննարկվեր Լեռնային Ղարաբաղի կարգավիճակի հարցը: Այդ նախագծից դժգոհ լինելովՙ Սարգսյանն այն ժամանակ հրապարակային Պուտինին «շնորհակալություն էր հայտնել «Սանկտ-Պետերբուրգում լավ եղանակի համար»:Նուրբ ակնարկ էր, ըստ երեւույթին, այլ բանի համար շնորհակալություն հայտնելու պատճառ չկար»: http://www.vesti.az/news/316111

Տվյալ դեպքում այնքան էլ կարեւոր չէՙ փորձագետն իրազեկվա՞ծ է Սանկտ-Պետերբուրգի բանակցություններից, թե՞ ոչ: Էական է, որ ադրբեջանական մամուլում ռուս քաղաքագետը խոսում է, որ ԼՂ հարցում Պուտինը «հօգուտ Բաքվի հրաժարվել է չեզոքությունից», որ Ադրբեջանի «տնտեսական հնարավորություններն ավելի մեծ են», որ ադրբեջանական «բանակը զինված է չորրորդ սերնդի սպառազինություններով, իսկ Հայաստանըՙՙ երկրորդ, լավագույն դեպքումՙ երրորդ»:

Նման դեպքերում կարեւորը շեշտադրումներ են, խոսքի տոնայնությունը, ենթատեքստը: Ռուսաստանն այն երկիրը չէ, որտեղ փորձագետները կամ քաղաքագետներն իրենց կարող են թույլ տալ կամայական տեսակետներ արտահայտել: Առհասարակ չկա երկիր, որի փորձագիտական հանրությունը գործի պետական քաղաքականությանը հակառակ:

Այս նկատառմամբ ավելի խնդրահարույց են Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի միջազգային քաղաքականության ամբիոնի դոցենտ Ալեքսեյ Ֆենենկոյի դիտարկումները: Նրա հայացքովՙ «Հայաստանում ձեւավորվել է լուրջ մտավորականների եւ էլիտայի խումբ, որը կողմնորոշված է Ռուսաստանից հեռանալու եւ դեպի Արեւմուտք շարժվելու ուղղությամբ: Ինչպես Վրաստանի եւ Ուկրաինայի պարագայում, այդ շարժման գնի հարցը դեռ առայժմ անտեսվում է: Այդ տրամադրությունները սնվում են արեւմտյան ոչ կառավարական կազմակերպություններից: Ամբողջության մեջ Ռուսաստանից հիասթափվածությունը եւ մտավորականության շրջապատում արեւմտամետ տրամադրությունների աճը կարող են հանգեցնել Հայաստանի համար անցանկալի հետեւանքների»: http://haqqin.az/news/87333

Ինչպես տեսնում ենք, խոսքը ոչ թե իշխանությունների, այլ Հայաստանի, հայկական պետականության համար անցանկալի հետեւանքների մասին է, որը հնչում է վատ թաքցված սպառնալիքի պես: Ընդ որում, ռուս քաղաքագետն այդ ամենի մասին ադրբեջանական լրատվամիջոցին պատմել է որպես Հայաստան կատարած ուղեւորությունից տպավորություն: Սա արդեն բոլորովին այլ իմաստ է տալիս նրա խոսքին: Փաստորեն նա ադրբեջանցիներին ուղղորդում է, թե ինչպես աշխատեն, որ Հայաստանի համար «անցանկալի հետեւանքների» հավանականությունը գնալով մեծանա:

Նման վերաբերմունքը, գուցե, քաղաքական չէ: Բայց այդքան հետեւողականությունն էլ ինչ-որ բան անպայման նշանակում է: Ի՞նչ: Մնում է ենթադրել եւ որդեգրել տեղեկատվա-քարոզչական համարժեք պահվածք:

 
 

«ԱԶԳ» ՕՐԱԹԵՐԹ #47, 16-12-2016

AZG Daily #43, 15-11-2019

Հայկական էկեկտրոնային գրքերի և աուդիոգրքերի ամենամեծ թվային գրադարան

ԱԶԳ-Ը ԱՌԱՋԱՐԿՈՒՄ Է ԳՐԱՀՐԱՏԱՐԱԿՉԱԿԱՆ ԾԱՌԱՅՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

ԱԶԴԱԳԻՐ