RSS | FACEBOOK | NLA
ԼՐԱՀՈՍ | ԳԼԽԱՎՈՐ | ՄՇԱԿՈՒՅԹ | ԸՆՏՐԱՆԻ | ՈՐՈՆՈՒՄ | ԱՐԽԻՎ | ԹԵՄԱ | ՀԵՂԻՆԱԿՆԵՐ


«ԱԶԳ» ՇԱԲԱԹԱԹԵՐԹԻ ԸՆԹԵՐՑՈՂՆԵՐԻՆ: Մայիսի 28-ի տոնի առիթով արձակուրդի մեջ գտնվելու պատճառով «Տիգրան Մեծ» տպագրատունը հինգշաբթի օրը չաշխատեց։ Հետեւաբար թերթի հերթական համարը բացառաբար լույս կտեսնի շաբաթ առավոտյան։ Ընթերցողներին սպասում է բովանդակալից համար, որտեղ հաճելի ընթերցանության համար իրենց նյութերը կառաջարկեն Երվանդ Ազատյանը, Անահիտ Հովսեփյանը, Նաիր Յանը, Արեւիկ Քեշիշյանը, Հակոբ Ծուլիկյանը, Արծվի Բախչինյանը, Սուրեն Սարգսյանը, Արմեն Մանվելյանը, Մանուկ Արամյանը, Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը, Հակոբ Միքայելյանը, Գեւորգ Գյուլումյանը, Հակոբ Ավետիքյանը եւ ուրիշներ՝ գլխավորությամբ Սուքիաս Թորոսյան-Toto-ի։

ԼՐԱՀՈՍ    |    «ԱԶԳ»-Ի ՎԵՐՋԻՆ ՀԱՄԱՐԸ
#001, 2017-01-13 > #002, 2017-01-20 > #003, 2017-01-27 > #004, 2017-02-03 > #005, 2017-02-10

«ԱԶԳ» ՕՐԱԹԵՐԹ #3, 27-01-2017



Տեղադրվել է` 2017-01-26 22:41:21 (GMT +04:00)


Ընթերցված է` 5598, Տպվել է` 490, Ուղարկվել է էլ.փոստով` 0

ՀԱՅՈՑ ԲԱՆԱԿԻ ՊԱՆԾԱԼԻ ՀՈԲԵԼՅԱՆԻ ԱՌԹԻՎ

ՍՈՒՐԵՆ Թ. ՍԱՐԳՍՅԱՆ, Պատմական գիտությունների դոկտոր

1988 թ. փետրվարյան հայտնի իրադարձությունները մեկնակետը դարձան հայոց ազգային պետականության վերականգնման եւ ազգային ինքնուրույն բանակի ստեղծման համար: Անկախության գործընթացն սկսվեց Արցախյան շարժումով, որն ուղեկցվեց հայ-ադրբեջանական ռազմական բախումներով: Իսկ դա նշանակում էր, որ վտանգված էր Արցախը եւ խնդիր կար պաշտպանելու սեփական ժողովրդին սեփական ուժերով: Բանակի ստեղծումը եւ կայացումը ժամանակի եւ պատմության հրամայականն էր:

Հայոց բանակի ստեղծումն ու կայացումը հեշտ չընթացավ եւ տեղի ունեցավ մի քանի փուլերով.

1. 1988 թվականի փետրվարից սկսեցին ձեւավորվել կամավորական ջոկատները, որոնք ղեկավարում էին առանձին անձիք :

2. Երկրորդ փուլի սկիզբ կարելի է համարել 1990 թվականի սեպտեմբերի 20-ը, երբ կազմավորվեց ՆԳՆ կից Հատուկ գունդը, որն այնուհետեւ դարձավ հայկական ապագա կանոնավոր բանակի կորիզը: Այդ օրերին հայտարարությամբ հանդես եկավ ՀՀ Գերագույն խորհրդի պաշտպանության հանձնաժողովի նախագահ Վազգեն Սարգսյանը եւ կոչ արեց անդամագրվել նոր ստեղծվող հայոց բանակին:

«Հատուկ գունդ` պետական զինվորական կազմավորում ստեղծելու կոչին արձագանքեցին Հայաստանի գրեթե բոլոր շրջաններից ու քաղաքներից ինչպես կամավորական ջոկատներ, այնպես էլ անհատ քաղաքացիներ, կադրային սպաներ: Որոշումից 2 ամիս անց ազգային զինված ուժերի կազմում ծառայելու ցանկություն էին հայտնել մոտ 5000 կամավորականներ: 1990 թ. հոկտեմբերի 5-ին կայացավ Հատուկ գնդի երդման արարողությունը: Գունդն ուներ մոտ 26 վաշտ: ՆԳՆ կազմում ստեղծվեց շտաբ:

3. 1991-ի մայիսի 4-ին, կառավարության որոշմամբ, ձեւավորվեց պաշտպանության կոմիտեն, որտեղ 1991-92 թթ նախագահի առաջին տեղակալն էր Վաղարշակ Հարությունյանը, եւ այդ ժամանակ` 1991 թվականին, անցկացվեց առաջին զորակոչը:

Չգիտես ինչու, մեզանում տարածված է այն տեսակետը, թե բանակը «ծնվեց» 1992 թվականի մայիսին եւ պաշտպանության նախարարության հիմնադրումից հետո իրականացվեց առաջին զորակոչը հանրապետության տարածքում` հիմք դնելով բանակը ժամկետային զինծառայողներով համալրելու կայուն ավանդույթին, բայց այն, փաստորեն, արդեն գործում է 25 տարուց ավելի: Տարակարծությունը իրողության փաստացի եւ իրավական կողմերի մեջ է: 1992 թ. հունվարի 28-ին Կառավարությունը ընդունեց «Հայաստանի Հանրապետության Պաշտպանության նախարարության մասին» պատմական որոշում` դրանով իսկ իրավականորեն ազդարարելով Հայոց Ազգային բանակի ստեղծումը: Հանրապետության նախագահի հրամանագրով առաջին պաշտպանության նախարար նշանակվեց Վազգեն Սարգսյանը, որն արդեն լինելով խորհրդարանի պաշտպանության հանձնաժողովի նախագահ` կամավորականների մեծ մասի սիրված հրամանատարն էր:

Նրանից հետո ազգային բանակը ղեկավարեցին Վազգեն Մանուկյանը, Սերժ Սարգսյանը, Վաղարշակ Հարությունյանը, Միքայել Հարությունյանը, Սեյրան Օհանյանը եւ այժմՙ Վիգեն Սարգսյանը: Նրանցից կադրային զինվորականներ էին միայն երեքը: Այսօր իր բոլոր խնդիրներով ու դժվարություններով, բանակը մեր երկրի ամենակայացած կառույցն է, որը բարդագույն պայմաններում, պատերազմական իրավիճակում կատարում է իր առջեւ դրված խնդիրը եւ ապահովում մեր երկրի սահմանների անվտանգությունը:

Հայոց բանակը մեր դարավոր երազանքի իրականացման ճանապարհի ամենակարեւոր հանգրվաններից է, համազգային համախմբման եզակի եւ մեր անկախության առայժմ միակ երաշխիքն ու պաշտպանը: Այն մեր տղաների կոփվելու, պատանուց տղամարդ դառնալու եւ առնականանալու դարբնոցն է, հպարտության ու հզորության առհավատչյան: Եվ այսօր ինձ` ՀՀ քաղաքացուս, նախկին զինվորի հոր, պատմաբանի ու, անհամեստ չհնչի, հայրենիք սիրողիս համար, ավելի քան տարօրինակ է մեր իշխանությունների ու հասարակական-քաղաքական շրջանակների ավելի շատ նախընտրական թոհուբոհով կլանվելն ու մեր, Հայոց հաղթանակած բանակի քառորդդարյա հոբելյանի նկատմամբ ոչ համապատասխան վերաբերմունքը:

Ասելիք շատ կա, թողնենք հաջորդիվ: Իսկ այսօր ուզում եմ սիրով շնորհավորել բոլորիս` հունվարի 28-ին բոլորվող Հայոց բանակի 25-ամյա հոբելյանի առթիվ եւ մաղթել հետագա հաղթանակներ, ուժ, կորով, Հայաստան-Արցախ-Սփյուռք եռամիասնության հետագա ամրապնդում: Իսկ մոտ ապագայում շատ կուզենայի, որ զինվորականի հագուստը գոյություն ունենար միայն թանգարաններում կամ թատերական ներկայացումներում:

26.հունվարի.2017 թ.

 
 

«ԱԶԳ» ՕՐԱԹԵՐԹ #3, 27-01-2017

Հայկական էկեկտրոնային գրքերի և աուդիոգրքերի ամենամեծ թվային գրադարան

ԱԶԳ-Ը ԱՌԱՋԱՐԿՈՒՄ Է ԳՐԱՀՐԱՏԱՐԱԿՉԱԿԱՆ ԾԱՌԱՅՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

ԱԶԴԱԳԻՐ