RSS | FACEBOOK | NLA
ԼՐԱՀՈՍ | ԳԼԽԱՎՈՐ | ՄՇԱԿՈՒՅԹ | ԸՆՏՐԱՆԻ | ՈՐՈՆՈՒՄ | ԱՐԽԻՎ | ԹԵՄԱ | ՀԵՂԻՆԱԿՆԵՐ


«ԱԶԳ» ՇԱԲԱԹԱԹԵՐԹԻ ԸՆԹԵՐՑՈՂՆԵՐԻՆ. Սիրելի «ԱԶԳ»ականներ, այս օրերի համար ոչ անսպասելի հանգամանքների պատճառով, «ԱԶԳ» շաբաթաթերթի հունիսի 5-ի համարի նյութերը հրապարակվում են վաղը՝ 6 հունիսի առավոտից սովորական՝ azg.am ԼՐԱՀՈՍ հպման տակ, եւ, միաժամանակ, azgonline.am մեր կայքէջերում։ Գումարած թերթում լույս տեսած նյութերի հրապարակվում են նաեւ այլ հոդվածներ ու մեկ հարցազրույց, որոնք տեղի սղության պատճառով դուրս են մնացել թերթի էջերից։ Ապավինում ենք ընթերցողների ներողամտությանը՝ կամքից անկախ պատճառներով պատահած ուշացման համար։ Խմբագրություն

ԼՐԱՀՈՍ    |    «ԱԶԳ»-Ի ՎԵՐՋԻՆ ՀԱՄԱՐԸ
#040, 2018-10-26 > #041, 2018-11-02 > #042, 2018-11-09 > #043, 2018-11-16 > #044, 2018-11-23

«ԱԶԳ» ՕՐԱԹԵՐԹ #42, 09-11-2018



Տեղադրվել է` 2018-11-24 03:27:04 (GMT +04:00)


Ընթերցված է` 713, Տպվել է` 2, Ուղարկվել է էլ.փոստով` 0

ՏԳԵՏԻ ՈՒ ԴԱՎԱՃԱՆԻ ՄԻՋԵՎ

ԳԵՎՈՐԳ ԳՅՈՒԼՈՒՄՅԱՆ

Օրերս համացանցի հայկական տիրույթը ողողվեց մարտ ամսին Ստեփանակերտում մեծ աղմուկ հանած Ասյա Խաչատրյանիՙ Թբիլիսիում արված լուսանկարներով: Ի՞նչ խոսք, Թբիլիսի շատերն են գնումՙ մեքենա, կոշիկ ու մանդարին բերելու համար, շատերըՙ հանգստանալու: Գաղտնիք չէ, որ այնտեղ նաեւ լուսանկարվում են, ոչ մի վատ բան չկա: Բայց մեր կապտավարս աղջնակի վատ արարքը կայանում է նրանում, որ նա Թբիլիսիում հանդիպել է ազգությամբ ազերի տղայի, որն, ի դեպ, նախկին զինծառայող է, եւ որի ֆեյսբուքյան էջի գրառումներից հստակ երեւում է, որ մասնակցել է 2016 թ. Ապրիլյան քառօրյա պատերազմին: Ավելին, իրենից «մի քանի հայի գլուխ» խնդրող ընկերներին հարցրել էՙ արդյո՞ք նույն հայերի ներքին օրգանները հարկավոր չեն «քյաբաբ անելու համար»: Ահա, այսպիսի ընկերություն, որ խրախուսվում է պետական մակարդակով, թե ո՞րն է այդ պետակա՜ն մակարդակ ասվածը, պարզ կլինի ստորեւ:

Մարտի վերջերին Գառնիկ Իսագուլյանը հայտարարել էր, որ Ասյա Խաչատրյանը սերտ կապեր ունի մի շարք ադրբեջանցիների հետ, ավելինՙ անգամ եղել է Բաքվում: Իհարկե, ոչ ոք չհավատաց Իսագուլյանին, քանի որ, ի պատշտպանություն Ասյայի, հանդես եկան տասնյակ «ոսկե, ազատամիտ երիտասարդներ»:

Հիշյալ լուսանկարների տարածումից անմիջապես հետո մի շարք մարդապաշտպան-հումանիստներ սկսեցին պաշտպանել Ասյային, ավելինՙ նրանցից ոմանք հայտարարեցին, որ իրենք էլ ադրբեջանցի ընկերներ ունեն եւ ցանկանում են ազատ շփվել նրանց հետ: Ահա, հասանք պաշտոնական մասին. օրինակ ՔՊ հոգաբարձուների խորհրդի անդամ Լարա Ահարոնյանը հայտարարել էր, որ ինքն էլ ունի բազմաթիվ ադրբեջանցի ընկերներ, եւ Ասյայի արարքի մեջ որեւէ վատ բան չի տեսնում: ՔՊ-ի աջ կամ ձախ ձեռք կամ ոտք հանդիսացող Լեւոն Բարսեղյանի որդինՙ Հայկ Բարսեղյանն էլ իր հերթին հայտարարեց, որ ինքն ուզում է ընկերություն անել ադրբեջանցիների հետ, գնալ նրանց տուն, հաց ուտել, եւ հակառակը: Պարզ է, չէ՞: Մնում է մեզ ասելՙ «տղա ջան, հել գնա՛»:

Հետաքրքրական է, Լարա Ահարոնյանը, Հայկ Բարսեղյանն ու նրանց գաղափարակիցները հաստա՞տ լրջորեն հասկանում են խնդրի էությունը, հաստա՞տ գիտենՙ ով է ադրբեջանցին: Գոնե մի փոքր տեղյա՞կ են, թե անցյալ դարավերջին ինչ է կատարվել խորհրդային Ադրբեջանի հայաբնակ շրջաններում, կամ պատկերացում կազմո՞ւմ ենՙ դրանից հետո քանի հայ է զոհվել ազերի դիպուկահարի կրակոցից: Հուսով եմՙ գոնե Ապրիլյան պատերազմը չեն մոռացել, որին, ինչպես վերը նշվեց, մասնակցել է իրենց բարեկամ Ասյայի թյուրք ընկերը: Եթե նրանք այսքանը չգիտեն, ուրեմն անհուսալի տգետներ են, եթե գիտենՙ ուրեմն դավաճաններ են, թող ընտրություն կատարեն տգետի ու դավաճանի միջեւ: Այնուամենայնիվ, հույս եմ հայտնում, որ հայաստանաբնակ ադրբեջանասերները մի օր կհասնեն իրենց երազանքին ու կհայտնվեն հայկական դիրքերից այն կողմ, եւ տեղում կարժանան ադրբեջանական «հյուրասիրության» ողջ պերճանքին: Բայց... Աստվա՛ծ, մի արասցէ, որ ադրբեջանցին մի օր հյուրընկալվի հայի տանը... հազարներով զոհվել են այդ տնից դուրս եկող ծիրանի ծխի համար:

Թե ովքեր են Ասյա Խաչատրյանն ու իր զինակից պաշտպանները, ոչ մեկին համար գաղտնիք չէ, բացի Լարա Ահարոնյանից, որը, ինչպես հասկացանք, «նոր քոլի բիբար է»: Սրանք սովորական բույսեր են, որոնք ինչպես պատահաբար աճում են, այնպես էլ պատահաբար տրորվում ու ոչնչանում են, ասենքՙ ոչխարի կճղակի «մեղքով»: Բայց թեմային առնչվող կարեւոր «բայց» կա, որին դեռեւս անդրադարձ չենք կատարել. ո՞ւր է ԱԱԾ-ն ու այն ղեկավարող Արթուր Վանեցյանը: Ո՞ւր են ասֆալտին փռող ու պատերին ծեփող զիլ տղաները, ֆուտբո՞լ են խաղում, թե՞ չգիտեն այս ամենի մասին: Մի՞թե սա ազգային անվտանգության խնդիր չէ, ինչո՞ւ Ասյա Խաչատրյանը մինչեւ հիմա չի կանչվել ԱԱԾ, ինչո՞վ են զբաղված այդ կառույցում: Կամՙ ո՞ւր են նորօրյա «հայրենասերները», մարիխուանա՞ են փաթեթավորում: Ո՞ւր է Հովիկ Աբրահամյանի ապօրինի ջրագծի տեղը, օ՜, գյուտ դարի, բացահայտած, Դավիթ Սանասարյանը, նոր ջրագծե՞ր է հայտնաբերում, թե՞ գնացել է «փոքրիկ ասուլի» հեռախոսը լիցքավորելու:

Սա՞ է, այսպիսի՞ն է լինելու նոր Հայաստանը, որտե՞ղ է կառավարությունը, ինչո՞ւ չի լսվում ժողովրդի ձայնը: Ժողովրդի անունից անդադար խոսվում է ժողովրդավարության մասին, բայց երբ նույն ժողովուրդը տեսնում է, որ ինչ-որ աղջիկ կասկածելի կապի մեջ է իր զավակներին սպանող ազերու հետՙ կառավարությունիցՙ ձայն բարբառոյ յանապատի:

Ներեցեք, ընկերներ, բայց ձեր նորը շատ հին է:

Հ.Գ. Սահմանին կանգնած իսկական հայեր կան ձեզնից ու ինձնից ջահել, որոնք բոլորից շատ են ուզում Բաքու գնալ... Անշուշտՙ ո՛չ «քյաբաբ» ուտելու:

 
 

«ԱԶԳ» ՕՐԱԹԵՐԹ #42, 09-11-2018

Հայկական էկեկտրոնային գրքերի և աուդիոգրքերի ամենամեծ թվային գրադարան

ԱԶԳ-Ը ԱՌԱՋԱՐԿՈՒՄ Է ԳՐԱՀՐԱՏԱՐԱԿՉԱԿԱՆ ԾԱՌԱՅՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

ԱԶԴԱԳԻՐ