RSS | FACEBOOK | NLA
ԳԼԽԱՎՈՐ | ՄՇԱԿՈՒՅԹ | ԸՆՏՐԱՆԻ | ՈՐՈՆՈՒՄ | ԱՐԽԻՎ | ԹԵՄԱ | ՀԵՂԻՆԱԿՆԵՐ

WWW.AZGONLINE.AM
2021-01-20 22:36:43Ինչպես անցավ Ջոզեֆ Բայդենի երդմնակալությունը
2021-01-20 22:35:52Գազի պայթյունից զոհեր Մադրիդում
2021-01-20 21:53:02Ադրբեջանն ինձ 50 000 դոլար է առաջարկել Արցախում գործած ռազմական հանցագործությունները չհրապարակելու համար. Թոմաշ Լեխ Բուչիչ
2021-01-19 20:33:12Կարսի զորավարժության նպատակը Երևանի օկուպացիան է, բայց գլխավոր շտաբն ամեն ինչ հասկանում է. Старше Эдды
2021-01-19 16:59:19Ռոսպոտրեբնադզոր. ЭпиВакКорона-ն 100% արդյունավետ է
#047, 2018-12-14 > #048, 2018-12-21 > #049, 2018-12-28

«ԱԶԳ» ՕՐԱԹԵՐԹ #49, 28-12-2018



Տեղադրվել է` 2019-01-09 22:06:49 (GMT +04:00)


Ընթերցված է` 4251, Տպվել է` 493, Ուղարկվել է էլ.փոստով` 0

ԳՅՈԹԵԻ ՊԱՏԱՍԽԱՆՆՙ ԻՄ ՀԱՐՑԻՆ

ԳԵՎՈՐԳ ԳՅՈՒԼՈՒՄՅԱՆ

Երկար ժամանակ փնտրում էի դեռ վաղուց ինձ տանջող մի հարցի պատասխան. ինչո՞ւ են որոշ գրողներ իրենց երկերն ստեղծում այդքան այլանդակ բառապաշարով, անբարո տեսարաններով ու սրբապիղծ գաղափարներով: Բացի այդՙ ինչո՞ւ են նրանք այդ բղջախոհության թերմացքին տալիս գեղարվեստ անունը: Բարեբախտաբար գտա այդ հարցի պատասխանը. Գյոթեն հուշեցՙ

«Ամեն մի հեղինակ իր հերոսին հագցնում է իր հասակի համաձայն»:

 
 

«ԱԶԳ» ՕՐԱԹԵՐԹ #49, 28-12-2018

Հայկական էկեկտրոնային գրքերի և աուդիոգրքերի ամենամեծ թվային գրադարան

ԱԶԳ-Ը ԱՌԱՋԱՐԿՈՒՄ Է ԳՐԱՀՐԱՏԱՐԱԿՉԱԿԱՆ ԾԱՌԱՅՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

ԱԶԴԱԳԻՐ