RSS | FACEBOOK | NLA
ԼՐԱՀՈՍ | ԳԼԽԱՎՈՐ | ՄՇԱԿՈՒՅԹ | ԸՆՏՐԱՆԻ | ՈՐՈՆՈՒՄ | ԱՐԽԻՎ | ԹԵՄԱ | ՀԵՂԻՆԱԿՆԵՐ


«ԱԶԳ» ՇԱԲԱԹԱԹԵՐԹԻ ԸՆԹԵՐՑՈՂՆԵՐԻՆ: Մայիսի 28-ի տոնի առիթով արձակուրդի մեջ գտնվելու պատճառով «Տիգրան Մեծ» տպագրատունը հինգշաբթի օրը չաշխատեց։ Հետեւաբար թերթի հերթական համարը բացառաբար լույս կտեսնի շաբաթ առավոտյան։ Ընթերցողներին սպասում է բովանդակալից համար, որտեղ հաճելի ընթերցանության համար իրենց նյութերը կառաջարկեն Երվանդ Ազատյանը, Անահիտ Հովսեփյանը, Նաիր Յանը, Արեւիկ Քեշիշյանը, Հակոբ Ծուլիկյանը, Արծվի Բախչինյանը, Սուրեն Սարգսյանը, Արմեն Մանվելյանը, Մանուկ Արամյանը, Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը, Հակոբ Միքայելյանը, Գեւորգ Գյուլումյանը, Հակոբ Ավետիքյանը եւ ուրիշներ՝ գլխավորությամբ Սուքիաս Թորոսյան-Toto-ի։

ԼՐԱՀՈՍ    |    «ԱԶԳ»-Ի ՎԵՐՋԻՆ ՀԱՄԱՐԸ
#026, 2019-07-05 > #027, 2019-07-12 > #028, 2019-07-19 > #029, 2019-07-26 > #030, 2019-08-02

«ԱԶԳ» ՕՐԱԹԵՐԹ #28, 19-07-2019



Տեղադրվել է` 2019-07-19 00:33:08 (GMT +04:00)


Ընթերցված է` 2719, Տպվել է` 217, Ուղարկվել է էլ.փոստով` 0

ԻՆՉՈՒ ՊՈՒՏԻՆԸ «ՆԵՐՈՒՄ ՇՆՈՐՀԵՑ» ՎՐԱՑԻՆԵՐԻՆ

ՌՈՒԲԵՆ ՀԱՅՐԱՊԵՏՅԱՆ, Մոսկվա

«Ասում են, որ քաղաքականությունը երկրորդ հնագույն մասնագիտությունն է: Սակայն ես հանգել եմ այն եզրակացությանը, որ նա շատ ավելի մեծ ընդհանրություններ ունի առաջինի հետ»: ԱՄՆ-ի 40-րդ նախագահ Ռոնալդ Ռեյգանի այս հայտնի աֆորիզմը կամա թե ակամա վերհիշում ես ռուս-վրացական հակամարտության սրման ներկա փուլի կապակցությամբ: Վրացիները, բնականաբար, չեն մոռանում եւ չեն կարող մոռանալ իրենց երկրի տարածքի քսան տոկոսի կորուստը: Ռուսներն էլ սկսում են հոգնել այն պարագայից, թե ինչու վրացիները չեն ուզում հասկանալ, որ իրենց հակառուսական քաղաքականությունը միայն ու միայն չարիք է բերում իրենց երկրին ու ժողովրդին, եւ այլ կերպ չէր էլ կարող լինել: Որ Վրաստանը, որպես նախկին խորհրդային հանրապետություն, շարունակում է մնալ ռուսական կայսրության շահերի ու անվտանգության շրջանակում: Լրատվատարածքում բազմաթիվ են պատմական էքսկուրսներն այն մասին, որ Վրաստանը վաղուց դուրս թռած կլիներ աշխարհի քաղաքական քարտեզից, եթե ժամանակին չմտներ ռուսական կայսրության կազմի մեջ:

Սակայն այս օրերին քննարկվող ամենաէկզոտիկ հարցը թերեւս այն է, թե ինչու ռուսաց կայսր Պուտինը, շատերի համար անսպասելիորեն, թերթերից մեկի արտահայտությամբ, «բարեհոգի գտնվեց ու ներում շնորհեց դատապարտյալին»: Պետդուման արդեն պատրաստվում էր արգելել վրացական գինինիների ու հանքային ջրերի ներմուծումը, դրամափոխանցումները, ինչը շոշափելի հարված կհասցներ Վրաստանի տնտեսությանը: Հեռուստահաղորդավար Գաբունիան «անթերի» ռուսերենով «մեր քրֆեց», իսկ նա, որ երբեք կուլ չի տալիս վիրավորանքը, համարժեք պատասխան չտվեց: Այդ քաղաքական ոչնչության ելույթը դիտվեց որպես հուսահատության ու անզորության ճիչ:

Ազնվությո՞ւնը խոսեց աշխարհի ուժեղագույն պետություններից մեկի ղեկավարի մեջ: Ոչ, իհարկե: Հենց այստեղ էլ պետք է հիշել Ռեյգանի խոսքերը: Բարոյականությունն այստեղ վերջին տեղն է գրավում: Պուտինի անձնական շահը պետության շահերն են: Առկա է քաղաքական սառը հաշվարկը: Նշենք ռուսական մամուլում բերված բազմաթիվ վարկածներից սոսկ մեկը: Եթե Պուտինը ավելի սրեր հակամարտությունը, ապա Վրաստանում խիստ կվատթարանար տնտեսական իրավիճակը եւ շանս կտար իշխանության վերադառնալու Սաակաշվիլու «հանցախմբերին»: Իսկ սրանք իրենց հակառուսական թույնով հնարավոր է Ռուսաստանին հարկադրեին ձեռնարկել նոր մի ռազմարշավՙ Վրաստանի համար նոր տարածքների հավանական կորստով:

Սակայն ինչ կհետեւեր դրան. այս տարբերակը կուժեղացներ... Քլինտոններինՙ դեմոկրատներին, թուլացնելով Թրամփին: Իսկ սա ձեռնտու չէ Ռուսաստանին, քանզի, ռուսների կարծիքով, ոչինչ չի թուլացնում ԱՄՆ-ին այնքան, որքան երկու առաջատար քաղաքական ուժերի գզվռտոցը: Հետեւաբար պետք չէ խախտել այդ «հավասարակշռությունը»: Ահա եւ, Պուտինը որոշում է ընդունում ոչ թե հօգուտ Վրաստանի, «Գաբունիային դատապարտող» վրացիների, այլ ընդամենը ելնում է իր երկրի իրական շահերից: Ինչպես ասում են, որ ի՜նչ անձնականՙ բացառապես մեծ քաղաքականություն:

Եվ առհասարակ բազում մեկնաբանությունների մեջ այնուամենայնիվ ամեն ինչ հանգում է հենց այդ մեծ քաղաքականությանը, տվյալ դեպքում մեծ եւ փոքր պետությունների հարաբերություններին: Ռուսները վրացիներին անսեթեւեթ հասկացնում են, որ դուք փոքր պետություն եք եւ մեզ համար խնդիր չեք ո՛չ ռազմական, ո՛չ քաղաքական, ո՛չ էլ տնտեսական առումով: Ցինի՞կ է: Անշուշտ: Սակայն անողոք իրողություն է: Ռեյգանահիշատակ նույն քաղաքական անբարոյականությունը, որ, ավա՜ղ, նորմալ երեւույթ է մեծ պետությունների համար: Եվ շատ հաճախ ռուսական լրատվամիջոցները խորհրդանշանակացնում են կռիլովյան հայտնի առակը փղի ու շնիկի մասին: Ներկայացնենք լրագրային մի մեջբերում առանց մեկնաբանության. «Ներկա խմորումներում ջրի պես արտացոլվում են ռուսական եւ վրացական պետությունների իրական մասշտաբները: Շնիկը չի կարող խնդիր դառնալ փղի համար, փիղը կողմնորոշվում է միայն դեպի մյուս փղերը: Դժվարությունների առջեւ կանգնում է ոչ թե փիղը, այլ շնիկըՙ ի՞նչպես անել, որ կծելով փղին, չընկնես նրա ոտքի տակ եւ չջարդես ատամներդ: Պետք չէ նեղսրտել փղից, պարզապես պետք է իմանաս քո տեղը ջունգլիների աշխարհում ու քեզ պահես համապատասխանաբար: Այնժամ շանս կստեղծվի գոյատեւելու մինչեւ ծերություն: Սա էր Պուտինի գլխավոր դասը վրացիներին»:

Հ.Գ. Դրվատանքի է արժանի Նիկոլ Փաշինյանի քաղաքական ողջամտությունը. նա իրեն թույլ չի տալիս ոչ մի հակառուսական արտահայտություն:

 
 

«ԱԶԳ» ՕՐԱԹԵՐԹ #28, 19-07-2019

Հայկական էկեկտրոնային գրքերի և աուդիոգրքերի ամենամեծ թվային գրադարան

ԱԶԳ-Ը ԱՌԱՋԱՐԿՈՒՄ Է ԳՐԱՀՐԱՏԱՐԱԿՉԱԿԱՆ ԾԱՌԱՅՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

ԱԶԴԱԳԻՐ