RSS | FACEBOOK | NLA
ԼՐԱՀՈՍ | ԳԼԽԱՎՈՐ | ՄՇԱԿՈՒՅԹ | ԸՆՏՐԱՆԻ | ՈՐՈՆՈՒՄ | ԱՐԽԻՎ | ԹԵՄԱ | ՀԵՂԻՆԱԿՆԵՐ


«ԱԶԳ» ՇԱԲԱԹԱԹԵՐԹԻ ԸՆԹԵՐՑՈՂՆԵՐԻՆ: Մայիսի 28-ի տոնի առիթով արձակուրդի մեջ գտնվելու պատճառով «Տիգրան Մեծ» տպագրատունը հինգշաբթի օրը չաշխատեց։ Հետեւաբար թերթի հերթական համարը բացառաբար լույս կտեսնի շաբաթ առավոտյան։ Ընթերցողներին սպասում է բովանդակալից համար, որտեղ հաճելի ընթերցանության համար իրենց նյութերը կառաջարկեն Երվանդ Ազատյանը, Անահիտ Հովսեփյանը, Նաիր Յանը, Արեւիկ Քեշիշյանը, Հակոբ Ծուլիկյանը, Արծվի Բախչինյանը, Սուրեն Սարգսյանը, Արմեն Մանվելյանը, Մանուկ Արամյանը, Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը, Հակոբ Միքայելյանը, Գեւորգ Գյուլումյանը, Հակոբ Ավետիքյանը եւ ուրիշներ՝ գլխավորությամբ Սուքիաս Թորոսյան-Toto-ի։

ԼՐԱՀՈՍ    |    «ԱԶԳ»-Ի ՎԵՐՋԻՆ ՀԱՄԱՐԸ
#026, 2019-07-05 > #027, 2019-07-12 > #028, 2019-07-19 > #029, 2019-07-26 > #030, 2019-08-02

«ԱԶԳ» ՕՐԱԹԵՐԹ #28, 19-07-2019



ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ՀԱՅՏ

Տեղադրվել է` 2019-07-19 00:33:08 (GMT +04:00)


Ընթերցված է` 2522, Տպվել է` 218, Ուղարկվել է էլ.փոստով` 0

ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ ԲԱՐԳԱՎԱՃՄԱ՞Ն, ԹԵ՞ ՆՈՐ ՄԱՐՏԱՀՐԱՎԵՐՆԵՐԻ ՃԱՆԱՊԱՐՀԻՆ Է

ԱՐՄԱՆ ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ, «Հանուն սոցիալական արդարության» կուսակցության նախագահ, «Ժողովրդի ձայնը» ակումբի փորձագետ

Անցյալ տարի Հայաստանում փոխվեց իշխանությունը, սակայն մեր երկիրը դեռեւս ճամփաբաժանի վրա է: Եվ այժմ, իրադարձությունների հետագա զարգացման մի քանի սցենարներ կան. կա՛մ մենք կաճենք կայուն, բարգավաճ պետության մակարդակին, կա՛մ անկում կկատարենք դեպի անցյալ, դեպի հին խնդիրները, կամ առհասարակ կթաղվենք անվերջանալի ներքին կոնֆլիկտներում:

Անցյալ տարվա իրադարձություններից հետո Հայաստանն ապրում է նոր իրականության մեջ: Շարքային քաղաքացիների մեջ կրկին հետաքրքրություն առաջացավ մեծ քաղաքականության հանդեպ: Հայերը կրկին գիտակցեցին, որ իրենք ազգ են, որը ինքն է կերտում իր ապագան: Մենք գիտենք, որ այս հեղափոխության մեջ կային ոչ միանշանակ բազմաթիվ հարցեր: Սակայն կարեւորը, ինքնին, մեր ժողովրդի ներքին մղումն է: Նրա ձգտումը, կամքը, ավելի լավ ապրելու ցանկությունը: Նրա ուժերը, որոնք արթնացել են երկարատեւ լեթարգիկ քնից, համատեղելն ու արդյունավորելը:

Այսօր Հայաստանը կարող է բախվել մի շարք լուրջ մարտահրավերների:

Առաջին մարտահրավերը ներքին քաղաքական ապակայունացումն է: Մենք չենք կարող թույլ տալ, որ Հայաստանում նորից նշմարվող իշխանության համար պայքարը հանգեցնի քաղաքական ճգնաժամի: Մեզ պետք է ոչ թե էլիտար խմբերի բախում, այլ ուժեղ, բարգավաճ Հայաստան: Երկիրը կայուն զարգացման կարիք ունի, այլ ոչ թեՙ նոր ցնցումների: Այս առումով հարկ է հիշել խորհրդային երգից այն արտահայտությունը, որ «հեղափոխությունը սկիզբ ունի, բայց վերջ չունի»:

Մեր կուսակցությունը ո՛չ «սրանց», ո՛չ էլ «նրանց» կողմից է, այլ քաղաքականության մեջ կդրսեւորվի որպես «երրորդ ուժ»: Բայց մենք կկառուցենք մեր ռազմավարությունը ոչ թե հակառակորդների անտեղի քննադատության, ոչ թե թշնամանքի սերմանման վրաՙ այլ կառուցողական հիմքի վրաՙ մեր երկրի առաջադեմ զարգացմանը ուղղված ծրագրի հենքի վրա:

Երկրորդ մարտահրավերը վերաբերում է մեր ազգային էությանը. դա իշխող էլիտաների պոպուլիստական քաղաքականությունն է, որի շրջանակներում կարեւոր են ոչ այնքան իրական գործերը, որքան գեղեցիկ կարգախոսները:

Նոր կառավարությունը դեռեւս կառուցողական ծրագիր չի առաջարկել: Ի՞նչ է արվելու ներդրումներ ներգրավելու եւ բիզնեսի զարգացման համար: Ինչպե՞ս կհաղթահարվի կոռուպցիան եւ սուր սոցիալական անհավասարությունը: Ի՞նչ բարեփոխումներ պետք է իրականացվեն բժշկության, գիտության եւ կրթության ոլորտներում: Ինչպիսի՞ վարքագիծ պետք է դրսեւորի Հայաստանը միջազգային ասպարեզում: Ինչպե՞ս կարելի է ամրապնդել մեր բանակը: Ինչպե՞ս է բարեփոխումներին ներգրավվելու հայկական սփյուռքը:

Եվ վերջապեսՙ երրորդ մարտահրավերն էՙ հին ռեժիմի հիվանդությունների պահպանումը: Մենք չենք կարող թույլ տալ, որ իշխանությունում փոխվեն միայն դեմքերը, իսկ համակարգային խնդիրները (կոռուպցիան, կլանային համակարգերը, սոցիալական շերտավորումը) մնան չլուծված:

«Հանուն սոցիալական արդարության» կուսակցության հիմնական սկզբունքներն են հայրենասիրությունը, հայ ժողովրդի ավանդույթներին հավատարիմ մնալը, համատարած աղքատության հաղթահարումը եւ բոլորի համար հավասար հնարավորությունների ապահովումը: Մենք հետեւելու ենք հենց ա՛յդ սկզբունքներին:

Հատկապես կցանկանայի նշել մի քանի ուղղություններ, որոնք մենք համարում ենք առանցքային: Նախՙ դա կադրային քաղաքականությունն է: Պետական քաղաքականության գերակա ոլորտները պետք ղեկավարեն ոչ թե քաղաքական նկատառումներով նշանակված անձինք, այլ մասնագետներ, որոնք որոշակի հեղինակություն ունեն իրենց ոլորտներում:

Երկրորդ, անհրաժեշտ է կայուն պայմաններ ստեղծել մեր բիզնեսի համար, եւ առաջին հերթին` միկրոձեռնարկությունների համար, որտեղ աշխատում է աշխատունակ տարիքի բնակչության մեծ մասը: Տեսչական մարմինների վարչական ճնշմանը, քաղաքականությամբ պայմանավորված խուզարկումներին եւ ստուգումներին պետք է փոխարինեն թափանցիկ կարգավորումը, օրենքի ուժով բնականոն գործող պետությունը եւ լայնածավալ հարկային համաներումը:

Եվ երրորդ, մենք պետք է ավելի մեծ ուշադրություն դարձնենք մեր մարզերի զարգացմանը: Երբ մեր կուսակցության ակտիվը շրջում է երկրի փոքր քաղաքներով եւ գյուղական համայնքներով եւ սոցիալական նախաձեռնություններ է իրականացնում այնտեղի երեխաների եւ բազմազավակ մայրերի համար, մենք սարսափում ենք այդ համայնքներում ապրող հասարակ մարդկանց համար կյանքի հեռանկարների բացակայությունից: Շտապ անհրաժեշտ է մտածել տարածաշրջանային զարգացման ծրագրի շուրջ եւ սահմանել յուրաքանչյուր մարզում սոցիալ-տնտեսական զարգացման գերակա կետերը:

Արտաքին քաղաքականության բնագավառում «Հանուն սոցիալական արդարության» կուսակցությունը հանդիսանում է ինքնիշխան, սեփական ուժերին ապավինող Հայաստանի ջատագովը: Դա կարեւոր է բոլոր հայերի համարՙ ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ Արցախում:

Մեր երկիրը ներկայիս աշխարհաքաղաքական բախումների համատեքստում չպետք է միջամտի ուրիշների հակամարտություններին եւ դառնա առճակատման մարտադաշտ: Միեւնույն ժամանակ, բազմավեկտոր մոտեցումը, որի մասին այժմ շատերն են խոսում, «ե՛ւ, ե՛ւ»ի (ե՛ւ Ռուսաստան, ե՛ւ Արեւմուտք) կասկածահարույց սկզբունքը մենք դիտարկում ենք որպես վտանգավոր մոլորություն:

Մեր տեսանկյունից, Հայաստանը ներկայումս իրական ռազմավարական համագործակցություն ունի միայն Ռուսաստանի հետ, որն օգնում է ապահովել մեր ռազմական անվտանգությունը, մեր հիմնական տնտեսական գործընկերն է, որի հետ մեզ միավորում է ընդհանուր պատմական անցյալն ու ներկան:

Մենք կարող ենք նաեւ բազմակողմանի համագործակցություն զարգացնել արեւմտյան երկրների, Չինաստանի եւ այլ երկրների հետ, բայց մենք պետք չէ պատրանքներ ունենանք նրանց վերաբերյալ:

Բազմաթիվ բարեփոխումների եւ ենթակառուցվածքային նախագծերի համար շռայլորեն բաժանված դրամաշնորհները եւ վարկերը ոչ այնքան մեծահոգության դրսեւորումներ են, որքան խոշոր դրամական տրանշերի միջոցով Հայաստանի էլիտայի ներկայացուցիչների հավատարմությունը ապահովելու ցանկություն: Եվ վարկերըՙ լինեն դրանք արեւմտյան, թե չինական, պարզապես մեծացնում են մեր երկրի արդեն իսկ հսկայական ֆինանսական պարտավորությունները:

Մեր երկիրը կանգնած է լուրջ մարտահրավերների առջեւ: Այնուամենայնիվ, եթե մենք պահպանենք մեր միասնությունը, ողջամտությունը, հավատքը մեր ավանդույթներին, մենք լիովին ի վիճակի ենք լուծել դրանքՙ հօգուտ ներկա եւ ապագա սերունդների:

 
 

«ԱԶԳ» ՕՐԱԹԵՐԹ #28, 19-07-2019

Հայկական էկեկտրոնային գրքերի և աուդիոգրքերի ամենամեծ թվային գրադարան

ԱԶԳ-Ը ԱՌԱՋԱՐԿՈՒՄ Է ԳՐԱՀՐԱՏԱՐԱԿՉԱԿԱՆ ԾԱՌԱՅՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

ԱԶԴԱԳԻՐ