RSS | FACEBOOK | NLA
ԼՐԱՀՈՍ | ԳԼԽԱՎՈՐ | ՄՇԱԿՈՒՅԹ | ԸՆՏՐԱՆԻ | ՈՐՈՆՈՒՄ | ԱՐԽԻՎ | ԹԵՄԱ | ՀԵՂԻՆԱԿՆԵՐ


«ԱԶԳ» ՇԱԲԱԹԱԹԵՐԹԻ ԸՆԹԵՐՑՈՂՆԵՐԻՆ: Մայիսի 28-ի տոնի առիթով արձակուրդի մեջ գտնվելու պատճառով «Տիգրան Մեծ» տպագրատունը հինգշաբթի օրը չաշխատեց։ Հետեւաբար թերթի հերթական համարը բացառաբար լույս կտեսնի շաբաթ առավոտյան։ Ընթերցողներին սպասում է բովանդակալից համար, որտեղ հաճելի ընթերցանության համար իրենց նյութերը կառաջարկեն Երվանդ Ազատյանը, Անահիտ Հովսեփյանը, Նաիր Յանը, Արեւիկ Քեշիշյանը, Հակոբ Ծուլիկյանը, Արծվի Բախչինյանը, Սուրեն Սարգսյանը, Արմեն Մանվելյանը, Մանուկ Արամյանը, Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը, Հակոբ Միքայելյանը, Գեւորգ Գյուլումյանը, Հակոբ Ավետիքյանը եւ ուրիշներ՝ գլխավորությամբ Սուքիաս Թորոսյան-Toto-ի։

ԼՐԱՀՈՍ    |    «ԱԶԳ»-Ի ՎԵՐՋԻՆ ՀԱՄԱՐԸ
#044, 2019-11-22 > #045, 2019-11-29 > #046, 2019-12-06 > #047, 2019-12-13 > #048, 2019-12-20

«ԱԶԳ» ՕՐԱԹԵՐԹ #46, 06-12-2019



Տեղադրվել է` 2019-12-05 23:07:59 (GMT +04:00)


Ընթերցված է` 3117, Տպվել է` 264, Ուղարկվել է էլ.փոստով` 0

ԲՐԱՏԻՍԼԱՎԱՅՈՒՄ ՈՉԻՆՉ ԷԼ ՉՊԱՐԶՎԵՑ

ՄԱՐԻԵՏԱ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ

Այս շաբաթ վայրիվերումների շաբաթ էր, դիտարկումների այնքան լայն դաշտ կա, որ պարզապես անհնար է դա մեկ նյութում անել` սկսած խորհրդարանում «Իմ քայլ»-ԲՀԿ սրացումից, Սերժ Սարգսյանին մեղադրանքի առաջադրումից, ընդդիադիր դաշտը չզիջելու`ՀՅԴ-ի առայժմ կրթական թեմայով ներկայացրած քաղաքական հայտից մինչեւ վարչապետ Փաշինյանի` թալանի եւ անօրինությունների սահմանագիծը վերջին քսան տարուց եւս տասն տարով հետ տանելու դիտարկումով, որի քաղաքական անդրադարձը դեռ կզնգա:

Սակայն վերը նշվածները մինչեւ տարեվերջ եւ հետո էլ շարունակություն ունենալու են, մենք էլ` անդրադառնալու առիթներ կունենանք. պարզ է, որ ԲՀԿ-ի համար դեռ երկար ժամանակ պետք կլինի կողմնորոշվելու` ներկա իշխանությանը, իրոք, ընդդիմադի՞ր է, եթե ընդդիմադիր է` ո՞ւմ հետ, մենա՞կ, «Լուսավոր Հայաստանի» հե՞տ, թե՞ նախկինների: Կամ` երրորդ նախագահին առաջադրված մեղադրանքի իրավական հեռանկարը ավելի տեսանելի կլինի որոշ ժամանակ անցՙ մետաստազները ցուցանելով, այնպես որ այս անգամ կանգ առնենք Արցախյան խնդրի շուրջ զարգացումների, իսկ ավելի ստույգ` զարգացումների տեղապտույտի վրա:

Բրատիսլավայում Հայաստանի եւ Ադրբեջանի արտգործնախարարների հանդիպման առիթով սպասում կար` ընդդիմադիրները վտանգ էին փչում դրանից, իշխանավորները հնգակողմ հայտարարության մասին արտահոսք անում:

Մինչ այդ հնչել էր Նիկոլ Փաշինյանի տիկնոջ խոսքը` Ալիեւից ավելի ռազմատենչ Մեհրիբանի ` Արցախում մուղամ լսելու ցանկությանն ի պատասխան, նրան խաղաղաբար մուղամ լսելու էր հրավիրել Արցախ, իհարկե դիվանագիտորեն հասկացնելով Մեհրիբանին, թե որ դեպքում է դա հնարավոր: Նկատենք, որ կան թեմաներ, որոնք պիտի արծարծվեն ճիշտ տեղի եւ ժամանակի մեջ, ու դա տեղի չի ունեցել այս դեպքում, մանավանդ` պետք է լինեն պաշտոնյաներ, որոնց միջոցով պետք է ճշտվեն այն լուրերն ու տեղեկությունները, որոնց արձագանքում է վարչապետի տիկինը: Տվյալ դեպքում` Մեհրիբանի ցանկության մասին լուրը կեղծ է եղել, այդպիսով` անհարմար վիճակի մեջ է հայտնվել մեր վարչապետի տիկինը: Չնայած` Աննա Հակոբյանին երկրորդել է Արցախի նախագահի աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալ Դավիթ Բաբայանը ` որպես հյուրի պատրաստակամ են ընդունել բոլորին,այդ թվում` Մեհրիբան խանումին, Արցախի զբոսաշրջային ծառայություններն էլ ըստ հյուրի ճաշակի կարող են սպասարկել նրան, բա:

Հեռանկար կա՞ր բրատիսլավյան բանակցություններում, երբ դրանցից ժամեր առաջ ադրբեջանական կողմը հայտարարարություն է տարածում եւ հրապարակում է իր դիրքորոշումը Արցախի հարցի լուծման վերաբերյալ` Ադրբեջանի ինքնիշխանության եւ տարածքային ամբողջականության նկատմամբ հարգանք, միջազգայնորեն ընդունված սահմանների շրջանակում լուծում, փուլային տարբերակ (զինված ուժերի դուրս բերում Արցախից եւ հարակից շրջաններից, տեղահանվածների վերադարձ` Արցախի կարգավիճակի հարցը թողնելով հետագային): Այլ քաղաքական լուծում Ադրբեջանը չի պատկերացնում` իր այս հնացած ծավալապաշտությունն անվերջ պնդելով եւ հաղթած Հայաստանի փաստը անտեսած: Գումարած, որ Ադրբեջանի այս առավելապաշտությունը տեղի է ունենում Ադրբեջանում քաղաքական իշխանությունը ավելի ռազմատենչ Ալիեւային փոխանցելու ֆոնին` հավանաբար գարնան սկզբին Ադրբեջանի նախագահ կդառնա Մեհրիբան Ալիեւան, իսկ ընտրություններից առաջ այլ հռետորաբանություն, այդ թվում` բանակցություններում, Ադրբեջանից պետք չէ սպասել: Որեւէ բանակցային հեռանկար կա՞ մի երկրի հետ, որի քաղաքացիները ԻԼԻՊ-ի գրոհայինների շարքերում մեծ թիվ են կազմում, իսկ նրա ղեկավարներն անընդհատ ռազմական հռետորաբանությամբ են խոսում; Համենայնդեպս` Մինսկի խմբի համանախագահները միջնորդել էին Բրատիսլավայում բանակցային բնույթի հանդիպման համար:

Մանավանդ`Բրատիսլավայի հանդիպումից ժամեր առաջ վարչապետ Փաշինյանը խորհրդարանում ասել էր, թե բանակցությունների սեղանին որեւէ փաստաթուղթ չկա, որով կարելի լինի վարել որեւէ բանակցային գործընթաց, իսկ Մադրիդյան սկզբունքների վերաբերյալ Հայաստանը Մինսկի խմբից ակնկալում է բացատրություններ, որոնք դեռ չկան: Բայց կա ձեւակերպված Հայաստանի եւ Արցախի նույնական վերաբերմունքը հարցի լուծման վերաբերյալ, որը հասանելի է միջազգային հանրությանը, ըստ Փաշինյանի, բայց որից, միեւնույն է, հայ հանրությունը նույնպես տեղյակ չէ` բովանդակությունը նկատի ունենք:

Չնայած եթե վերհիշենք նաեւ օրեր առաջ բաքվում ՌԴ արտգործնախարար Սերգեյ Լավրովի ` փոխզիջումների մասին ակնարկները` հնգակողմ հայտարարության հնարավորությամբ, միգուցե ինչ- որ սողացող բան կա, այնուամենայնիվ, որ հայկական կողմն էլ շարունակում է պնդել խաղաղության շրջանակի պայմանավորվածությունների մասին թեզը ու պատվիրակություն է ուղարկում Բաքու` տարածաշրջանային հավաքի մասնակության առաքելությամբ:

Ահա այս ֆոնին մեկ օր առաջ Բրատիսլավայում տեղի էր ունենում Հայաստանի եւ Ադրբեջանի արտգործնախարարներ Զոհրաբ Մնացակնյանի եւ Էլմար Մամեդյարովի հանդիպումը` Մինսկի խմբի համանախագահների եւ ԵԱՀԿ գործող նախագահի ներկայացուցիչ Անջեյ Կապրշչիկի մասնկացությամբ:

Ինչի մասին էին խոսել` պաշտոնական հաղորդագրություն կամ ինչ-որ հայտարարություն դեռ չկար այս հրապարակումը պատրաստելու պահին, աելի ուշ տարածվեց ԵԱՀԿ նախարարական համաժողովի ժամանակ Զոհրաբ Մնացականյանի ելույթը` որոշ պարզություն մտցնելով տեղի ունեցածում: Բուն հանդիպման մասին հրապարակի վրա եղած կիսապաշտոնական տեղեկատվությունը նոր կամ էական որեւէ շեշտադրում չի պարունակում` հաջորդ տարի համատեղ աշխատանքը շարունակելու ծրագրերից են խոսել, հրադադադարից, վստահության երաշխիքների ամրապնդումից, հանրության տարբեր շերտերի ներգրավվածությունից փոխանակման ծրագրերում` խաղաղության նախապատրաստվելու պայմանավորվածությունների շրջանակում: հայկական կողմը պնդել է բանակցություններին Արցախի իշխանությունների ներգրավման անհրաժեշտության մասին: Եւ հավելել ժողովուրդներին խաղաղության նախապատրաստության պայմանավորվածությունների շաաատ համեստ արդյունքը (լրագրողների փոխանակման մասով):

Ո՞րն է առաջին եզրակացությունն այս բոլորից` լեռը մուկ ծնեց, օրեր շարունակ ընդդիմությունը պնդում էր վայ-հարայ, էս ինչ է անում իշխանությունը, բանակցային գորընթացը հանգել է Արցախի հարցը վտանգի տակ դնելուն եւ այլն: Ու ինչ, պարզվեց նույնը` Ադրբեջանը, ինչպես եւ միշտ, բանակցելու ցանկություն չունի, խաղաղության նախապատրաստության միտումներին իրականում մի պահ անգամ չի տրվել, Ալիեւն էլ ուղղակի ժամանակ է շահել իշխանությունը կնոջը փոխանցելու համար եւ հիմա մեզ ասում է` վերջ, չեմ բանակցում, հետ տվեք հողերն ու վերջ, Արցախն էլ հետը:

Դե եթե Ադրբեջանի իշխանությունը իր գծած սահմաններից դուրս չի պատկերացնում որեւէ քաղաքական լուծում, ուրեմն պատկերացնում է ռազմական լուծում, որը, միեւնույն է, առայժմ Ադրբեջանն իրեն թույլ տալ չի կարող, եթե անգամ նրան թույլ տան այդպես վարվել հզորները, այդ երկրում զբաղված են իշխանության փոխանցմամբ: Իսկ մենք պետք է, իրոք, հետեւություն անենք եւ Ադրբեջանի պահվածքին համարժեք պատասխանենք: Այսինքն` եթե Ադրբեջանն իր տեսակետների վերաբերյալ փաստաթուղթ է շրջանառում, մենք էլ շրջանառենք մեր տեսակետը` ձեւակերպված եւ կնքված զույգ պետությունների կողմից: Մենք պետք է ավելի հստակ եւ համարժեք դիրքորոշում որդեգրենք` էդ լղոզված խաղաղության շրջանակը միայն հայերիս դիրքորոշումն է՞: Չնայած` մեր դիրքորոշումը մեկն է, մենք պատրաստ ենք կասեցնել ռազմական հարեւանի ամեն խելագարություն: Բայց ինչ պիտի հակադրենք Ադրբեջանի` արդեն որպես փաստաթուղթ տարածված դիրքորոշմանը, իրոք որոշելու բան է, պետք է գլուխ-գլխի տալ եւ որոշում կայացնել: Այն ինչ Զոհրաբ Մնացականյանն ասել է իր ելույթում, դա լավ է, բայց այժմ, Ադրբեջանի պահվածքից հետո արժե որ հայկական կողմի պատկերացումը հարցի լուծման վերաբերյալ որպես փաստաթուղթ ձեւակերպվի եւ պաշտոնապես տրամադրվի միջազգային կառույցներին: Դրանց մեծ մասը Մնացականյանը նույնպես նշել է` խաղաղ կարգավորմանն այլընտրանք չկա, Արցախի վերջնական կարգավիճակը` ամենասկզբում, Արցախի ժողովրդի ինքնորոշման իրավունքի ճանաչում Ադրբեջանի կողմից, պետք է առավել առարկայացնել անվտանգության գոտու մասին մեր պատկերացումը, Մնացականյանի ելույթում եղած` էքզիստենցիալ անվտանգության սպառնացող վտանգի մասին ձեւակեպումից առավել հստակ:

Արդյոք Սերժ Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը կապ ունի տեղի ունեցողի հետ` ինչպես որ ՀՀԿ-ն է ձեւակերպել իր հայտարարության մեջ` «նպատակն է լռեցնել քաղաքական ընդդիմախոսներին` Հայաստանին ու Արցախին սպառնացող վտանգների ֆոնին, այդ թվում` բանակցային գործընթացի շուրջ վերջին զարգացումների համատեքստում», թե՞ ԱԺ «Լուսավոր Հայաստան» խմբակցության ղեկավար Էդմոն Մարուքյանն է ճիշտ, որ ասում է` Արցախի խնդիրը նախկին իշխանությունները տոտալ շահարկում են եւ իրենց ունեցած մեդիա- ռեսուրսով մանիպուլացնում հանրությանը, չնայած`վտանգ միշտ էլ կա, տնային աշխատանքը պետք է լավ կատարել, տնտեսությունը կարգի բերել, բանակը հզորացնել եւ ամեն րոպե պատրաստ լինել պատերազմի:

 
 

«ԱԶԳ» ՕՐԱԹԵՐԹ #46, 06-12-2019

Հայկական էկեկտրոնային գրքերի և աուդիոգրքերի ամենամեծ թվային գրադարան

ԱԶԳ-Ը ԱՌԱՋԱՐԿՈՒՄ Է ԳՐԱՀՐԱՏԱՐԱԿՉԱԿԱՆ ԾԱՌԱՅՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

ԱԶԴԱԳԻՐ