RSS | FACEBOOK | NLA
ԼՐԱՀՈՍ | ԳԼԽԱՎՈՐ | ՄՇԱԿՈՒՅԹ | ԸՆՏՐԱՆԻ | ՈՐՈՆՈՒՄ | ԱՐԽԻՎ | ԹԵՄԱ | ՀԵՂԻՆԱԿՆԵՐ


«ԱԶԳ» ՇԱԲԱԹԱԹԵՐԹԻ ԸՆԹԵՐՑՈՂՆԵՐԻՆ. Սիրելի «ԱԶԳ»ականներ, այս օրերի համար ոչ անսպասելի հանգամանքների պատճառով, «ԱԶԳ» շաբաթաթերթի հունիսի 5-ի համարի նյութերը հրապարակվում են վաղը՝ 6 հունիսի առավոտից սովորական՝ azg.am ԼՐԱՀՈՍ հպման տակ, եւ, միաժամանակ, azgonline.am մեր կայքէջերում։ Գումարած թերթում լույս տեսած նյութերի հրապարակվում են նաեւ այլ հոդվածներ ու մեկ հարցազրույց, որոնք տեղի սղության պատճառով դուրս են մնացել թերթի էջերից։ Ապավինում ենք ընթերցողների ներողամտությանը՝ կամքից անկախ պատճառներով պատահած ուշացման համար։ Խմբագրություն

ԼՐԱՀՈՍ    |    «ԱԶԳ»-Ի ՎԵՐՋԻՆ ՀԱՄԱՐԸ
#004, 2020-01-31 > #005, 2020-02-07 > #006, 2020-02-14 > #007, 2020-02-21 > #008, 2020-02-28

«ԱԶԳ» ՕՐԱԹԵՐԹ #6, 14-02-2020



Տեղադրվել է` 2020-02-13 22:25:24 (GMT +04:00)


Ընթերցված է` 1598, Տպվել է` 8, Ուղարկվել է էլ.փոստով` 0

ԹԱՎՇՅԱ ՀԵՂԱՓՈԽՈՒԹՅԱՆ ՏՆՏԵՍԱԿԱՆ ԱՐԴՅՈՒՆՔՆԵՐԸ

ԱՐՄԵՆ ՄԱՆՎԵԼՅԱՆ, պ.գ.թ.

2020թ. թավշյա «հեղափոխության» երրորդ տարին է եւ նախկին իշխանություններից մնացած տնտեսական իներցիան արդեն մոտ է զրոյի, ինչը նշանակում է, որ զարգացման համար նոր իշխանությունները պետք է մշակեն առաջընթացի սեփական ռազմավարությունը: Այս պահին գործնական քայլեր չեն կատարվում ՀՀ-ում տնտեսական նոր քաղաքականնություն մշակելու համար, փոխարենը բարձրագոչ հայտարարությւոններ են արվում տնտեսական հեղափոխության մասին:

Նոր իշխանությունների կառավարման արդեն երրորդ տարում պարզ է, որ պետական ինստիտուտները կաթվածահար են ու ոչ գործունյա, սրան ավելանում է նաեւ նորերի կառավարման անկարողությունը, որը է՛լ ավելի է խորացնում ներպետական ճգնաժամը:

Տնտեսական հեղափոխությանը հավատում են միայն գործող վարչապետի ֆանատները, իսկ բիզնեսմենները, գյուղատնտեսները եւ ընդհանրապես գործի մարդիկ, բախվելով նորերի կառավարման ոչ պատշաճ մակարդակին, ստիպված են արձանագրել, որ իրավիճակը օր-օրի ավելի է վատանում: Չնայած վարչապետը հայտարարում է, թե իբր 2019 թվականը փակել ենք տնտեսական բարձր արդյունքով, սակայն մասնագիտական շրջանակների համար այդ աճը ընդամենը անկման նախօրեին սկսված տնտեսական հոգեվարքի դրսեւորում է:

Ներդրումների շարունակական անկման, արտագաղթի ու ներտնտեսական խորացող ճգնաժամի երեւույթները հատկապես տեսանելի կլինեն արդեն 2020թ.-ին, քանի որ մեքենաների ներկրումից առաջացած տնտեսական աճի ժամանակավոր ցուցանիշները այլեւս չեն լինի եւ պարզ կդառնա, որ պետությունը տնտեսական խորը փոսի մեջ է հայտնվելու: Իշխող քաղաքական ուժի կառավարման ապաշնորհությունը երեւում է տնտեսության գրեթե բոլոր բնագավառներումՙ էներգետիկա, գյուղատնտեսություն, հանքարդյունաբերություն, վերամշակող արտադրություն եւայլն:

Իշխանություններն այն աստիճան չեն տիրապետում իրավիճակին, որ ժամանակին նույնիսկ լուծարեցին Հայաստանի ՀՆԱ-ի առյուծի բաժինը կազմող գյուղատնտեսության, հանքարդյունաբերության եւ էներգետիկայի նախարարությունները:

Ինչեւէ, տնտեսական ակտիվության ցուցանիշը, որով հպարտանում են գործող իշխանությունները, պայմանավորված են մասամբ նաեւ ստվերի կրճատմամբ, խաղադրույքային ինդուստրիայի զարգացմամբ եւայլն: Ստվերի կրճատումը իհարկե լավ երեւույթ է հատկապես բյուջեի համալրման համար, սակայն միաժամանակ այն նոր արտադրություն չի ստեղծում, նոր ներդրումներ չի ապահովում ու նոր աշխատատեղեր էլ դրա հաշվին չեն առաջանում, իսկ շատ դեպքերում նույնիսկ կրճատվում են:

Այսինքն մասնագիտական շրջանակների համար պարզ է, որ մի կողմից թվում է թե տնտեսական թվաբանության մեջ աճ ունենք, սակայն մյուս կողմից էլ պարզ է, որ այդ թվաբանությունը իրական տնտեսությանը ոչինչ չի տալիս: Տնտեսության մեջ կարող է տեղի ունենալ աճ, եթե ներդրումներ գան Հայաստան, սակայն դրանք ցավոք չկան:

Հետհեղափոխական Հայաստանում հայտարարվում էր, որ Արեւմուտքը եւ հատկապես Սփյուռքը պատրաստ է հսկայական ներդրումներ իրականացնել ՀՀ-ում, սակայն իրականում այդ ներդրումները ոչ միայն չեկան, այլեւ կրճատվեցին: Աշխատեց տնտեսական հայտնի ֆենոմենըՙ ֆինանսները լռություն են սիրում, իսկ հետհեղափոխական Հայաստանում, որտեղ գործող վարչակազմի թեթեւ ձեռքով ամեն օր սկանդալներ են տեղի ունենում, ներդրումների սպասելն անիմաստ է:

Ներդրումային «սովը» էլ ավելի կխորանա 2020թ.-ին, քանի որ գործող իշխանությունները բիզնես մթնոլորտի բարելավման հարցում գործնական նշանակալից քայլեր չեն իրականացնում, իսկ երկիրը զարգացման համար ֆինանսական մեծ հոսքերի կարիք ունի: Սակայն, ինչպես կարող է բիզնես իրավիճակը բարելավվել, եթե կառավարությունն ու նրա ղեկավարը զբաղված են Սահմանադրական դատարանի շուրջ սկանդալների կազմակերպմամբ, իսկ դա էլ իր հերթին ազդում է Հայաստանի միջազգային իմիջի վրա:

Հայաստանի ՀՆԱ-ի ամենամեծ բաժինը հանքարդյունաբերությանն է, որը առայժմ միակ ուղղությունն է, որ քիչ թե շատ ներդրումներ ու աճ է ապահովում: Սակայն Ամուլսարի ու Լիդիանի շուրջ առաջացած իրավիճակը խորացնում է ճգնաժամը նաեւ այս բնագավառում, իսկ եթե այն շարունակվի, ապա բացառված չէ, որ այդ ընկերությունը կմտնի արբիտրաժային դատարան եւ փոխհատուցում կպահանջի:

Արդեն, ըստ որոշ լրատվամիջոցների, «Սանիտեք» կազմակերպությունը դիմել է միջազգային դատարանՙ հետ պահանջելով իր ներդրումները ՀՀ կառավարությունից, եւ եթե նրան հաջողվի այս հարցում «հաջողություն» գրանցել, ապա դա վերջնականապես կսպանի ՀՀ ներդրումային իմիջը:

Այսինքն միջազգային արբիտրաժային դատարանում ՀՀ դեմ որեւէ հայց հարված է լինելու «նոր» Հայաստանի բիզնես միջավայրին եւ պատգամՙ այլ կազմակերպություններին, որ խուսափեն ներդրումներ իրականացնելուց այստեղ: Ստեղծված այս պայմաններում, սակայն, կառավորությունը գործնական քայլեր չի ձեռնարկում իրավիճակը փոխելու համար:

Եվ այսպեսՙ 2020թ. սկսում ենք տնտեսական ու քաղաքական նոր խնդիրներով, իսկ դրանք միմյանց հետ փոխկապակցված են, եւ եթե քայլեր չձեռնարկվեն քաղաքական իրավիճակի կայունացման ուղղությամբ, ապա դա կազդի տնտեսական միջավայրի վրա եւս: Այս տարի արդեն մեքենաների ներկրման էֆեկտը զրոյացել է եւ հարց է առաջնում ինչի հաշվին է հնարավոր տնտեսական աճ ապահովել:

Սա մի հարց է, որի պատասխանը պետք է տար իշխանությունները 2020թ. բյուջեն կազմելիս, սակայն այն ոչ միայն հեղափոխական չէ, այլ տնտեսական իր 4.3% աճով կարելի է գնահատել որպես «հակահեղափոխական»: Սա նաեւ նշանակում է, որ տնտեսական հեղափոխության մասին հայտարարությունները ընդամենը միֆ էին, իսկ զարգացման նոր մեխանիզմներ ստեղծելու համար լուծումներ չեն առաջարկվում:

Հետհեղափոխական Հայաստանում էյֆորիան անցնում է եւ գալիս է սթափության ժամանակը ու շատ-շատերն են զարթնում, հասկանալով, որ չեն կատարվել տրված խոստումները, չեն լուծվել հարցերը ու պետությունը կանգնած է կոտրած տաշտակի առաջ: 2020թ. թերեւս այս իշխանությունների համար ամենադժվար տարին լինի, քանի որ այլեւս անհնար է միմիայն խոստումներով մարդկանց կերակրել, եւ այս պայմաններում ոչինչ այլեւս չի մնում անել քան մեղավորներ գտնելը:

 
 

«ԱԶԳ» ՕՐԱԹԵՐԹ #6, 14-02-2020

Հայկական էկեկտրոնային գրքերի և աուդիոգրքերի ամենամեծ թվային գրադարան

ԱԶԳ-Ը ԱՌԱՋԱՐԿՈՒՄ Է ԳՐԱՀՐԱՏԱՐԱԿՉԱԿԱՆ ԾԱՌԱՅՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

ԱԶԴԱԳԻՐ