RSS | WAP | FACEBOOK | PDF | PDF-Culture
ԳԼԽԱՎՈՐ | ՄՇԱԿՈՒՅԹ | ԸՆՏՐԱՆԻ | ՄԵՐ ՄԱՍԻՆ | ՈՐՈՆՈՒՄ | ԱՐԽԻՎ | ԹԵՄԱ | ՀԵՂԻՆԱԿՆԵՐ
ԲԱԺԱՆՈՐԴԱԳՐՎԵՔ «ԱԶԳ»ԻՆ
ԼՈՒՅՍ Է ՏԵՍԵԼ "ԱԶԳ-ՄՇԱԿՈՒՅԹ" ՀԱՎԵԼՎԱԾԻ ՀԵՐԹԱԿԱՆ ՀԱՄԱՐԸ
#038, 2014-11-28 > #039, 2014-12-05 > #040, 2014-12-12 > #041, 2014-12-19 > #042, 2014-12-26

ԱԶԳ ՕՐԱԹԵՐԹ - ՄՇԱԿՈՒՅԹ #40, 12-12-2014



Տեղադրվել է` 2014-12-11 22:00:08 (GMT +04:00)


Ընթերցված է` 515, Տպվել է` 2, Ուղարկվել է էլ.փոստով` 1

ՉՈՐՍ ՅՈԲԵԼԵԱՆՙ ՄԷԿ ՁԵՌՆԱՐԿՈՎ

Յակոբ ՄԻՔԱՅԷԼԵԱՆ

2014 տարին շունչը չփչածՙ Պէյրութը հասցուց տօնելու մեր գրականութեան տաճարի չորս քուրմերու հարիւրամեակներըՙ Անդրանիկ Ծառուկեան, Մուշեղ Իշխան, Սիմոն Սիմոնեան, Օննիկ Սարգիսեան: Սփիւռքահայ գրականութեան եւ մասնաւորապէս լիբանանահայ գրականութեան այս չորս մեծերը ծրարուեցան ու սեղմուեցան մէկ հատիկ հանդիսութեան մը մէջ, կազմակերպութեամբ Թէքէեան մշակութային միութեան:

Եւ մարդ ակամայ կը տարուի մտածելու, թէ ինչպէ՞ս այս չորսը տեղաւորուեցան երկու ժամ տեւող մէկ ձեռնարկի մը մէջ... Չորս անգամ հարիւրՙ չորս հարիւր տարի, ու լեռ մը ամբողջ գրականութիւն... մէկ ծրարի մէջ ինչպէ՞ս բաւեց, ինչպէ՞ս բաւեցուցին:

Ուրախանա՞նք, որ ԳՈՆԷ տօնուեցաւ, այսինքն բնաւ չտօնելէն աւելի լա՞ւ, թէ՞ ցաւինք, որ մեր գրողներն ալ մեր գրական հանդէսներուն նման կը սեղմուին եւ երեք-չորս թիւեր «միացեալ» թիւով մը կը հրատարակուին:

Ո՞ւր պիտի հասնի ասոր վերջը: Այս վայրէջքը կասեցնելու ճարի մը մասին պէտք չէ՞ մտածել:

Անջատ այս մարդոց մէկուն կամ միւսին հանդէպ, մէկուն կամ միւսին կողմէ համակրանք, կամ հակակրանք ունենալէն, այս մարդիկը իրենց գրական եւ կրթական վաստակով, իրենց արդար տեղերը գրաւած են սփիւռքահայ մեր կեանքին մէջ, իրենց անջնջելի հետքը ձգած են սերունդներու վրայ, եւ արդար պիտի ըլլար, որ լիբանանահայ գաղութը միատարր ձեւով, միասնական կազմակերպութեամբ իր յարգանքի տուրքը մատուցանէր անոնց հիշատակին ու վաստակին:

Ափսոս, Պէյրութը, երբեմնի միջնաբերդը սփիւռքահայ մեր մշակոյթին, պատերազմի շանթահարումէն ետք դեռ չէ սթափած: Իրավիճակ մը, որուն բացած վէրքին վրայ ընդհանուր անտարբերութիւնը աղ կը ցանէ: Գրեթէ մեր բոլոր մշակութային մարզերն ալ սնանկութեան ճամբան բռնած են քիչ մը ամէն տեղ, բայց եւ այնպէս Պէյրութը իրաւունք չունի նոյն վիճակին մէջ գտնուելու: Եթէ մեր նաւը պիտի ընկղմի, նաւը վերջին լքողը Լիբանանը պէտք է ըլլայ, որպէս նաւապետ: Եթէ նահանջը անխուսափելի է, վերջին նահանջողը Պէյրութը պէտք է ըլլայ, ան ալ երգով...

Չերկարեմ. մեր այս չորս վաստակաւորներէն իւրաքանչիւրը արժանի էր առանձին յոբելեանական հանդիսութեան, համահայկական կազմակերպութեամբ եւ մասնակցութեամբ, որովհետեւ անոնք ծառայած են հայութեան եւ դեռ իրենց մահէն ետք ալ աւանդ ձգած իրենց վաստակով կը շարունակեն ծառայել: Անոնք համայն հայութեան կը պատկանին:

Եթէ իրականութիւնը կ՛ուզէք, տակաւին յոբելենական ձեռնարկներով հինգ կամ տասը տարին անգամ մը յարգանքի տուրք տալն ալ անիմաստ է, եթէ միայն այդ առիթով պիտի յիշենք ու մեծարենք զիրենք: Եթէ պիտի չկարդանք անոնց գործերը, եթէ մեր սեղաններուն վրայ մշտական ներկայութիւն պիտի չըլլան անոնք, ապա անիմաստ կը դառնան նոյնիսկ ամենափայլուն յոբելանական ձեռնարկներն անգամ:

 
 

ԱԶԳ ՕՐԱԹԵՐԹ - ՄՇԱԿՈՒՅԹ #40, 12-12-2014

AZG Daily #35, 21-09-2018

Հայկական էկեկտրոնային գրքերի և աուդիոգրքերի ամենամեծ թվային գրադարան

ԱԶԳ-Ը ԱՌԱՋԱՐԿՈՒՄ Է ԳՐԱՀՐԱՏԱՐԱԿՉԱԿԱՆ ԾԱՌԱՅՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

ՀԱՅՈՑ ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹՅԱՆ 100-րդ ՏԱՐԵԼԻՑ

Armenian Genocide

«ԱԶԳ» ՕՐԱԹԵՐԹԻ ՆՈՐ ՀԵՌԱԽՈՍԱՀԱՄԱՐՆԵՐՆ ԵՆ

ԱԶԴԱԳԻՐ